ΤΟ ΝΕΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Αναβαθμίζει το κύρος αλλά και την ευθύνη Ελεγκτών, Λογιστών - Φοροτεχνικών


Στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης που βαραίνει, θέλουμε να πιστεύουμε πως το περιβόητο Μνημόνιο δεν είναι μόνο για την αποπληρωμή των χρεών έναντι των δανειστών αλλά και για την εξυγίανση μηχανισμών που υπονομεύουν τους θεσμούς και την οικονομία.

Το νέο αυστηρό φορολογικό σύστημα, ανεβάζει ψηλά τον «πήχη» στα θέματα ευθύνης των Λογιστών και των Ελεγκτών Λογιστών. Μοιραία όμως εισάγει νέα ήθη στις σχέσεις τους με Πελάτες και με Κρατικές Αρχές.

Δηλώσεις προσκομιζόμενες στην Εφορία για λογαριασμό Ιδιωτών, Επαγγελματικών ή Επιχειρήσεων, πρέπει απαραίτητα να ελέγχονται από διαπιστευμένους Λογιστές και να φέρουν την υπογραφή τους. Είναι δε προφανές πως “υπογραφή” και ανάληψη ευθύνης.

Οι Φορολογικοί Έλεγχοι και οι αντίστοιχες Εκθέσεις Φορολογικής Συμμόρφωσης των επιχειρήσεων, θα γίνονται και θα υποβάλλονται με αλληλέγγυα ευθύνη των Ελεγκτών Λογιστών και των Ελεγκτικών Εταιρειών στις οποίες ανήκουν. Οι ίδιοι επαγγελματικοί φορείς, σύμφωνα με την Εγκύκλιο ΠΟΛ. 1159/ 22.7.2001 του Υπ. Οικονομικών,  θα εκδίδουν  και το ετήσιο Φορολογικό Πιστοποιητικό. Σε περίπτωση δε μη εξαγωγής “ασφαλούς συμπεράσματος” θα διενεργείται έλεγχος από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες.

ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ & ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Να αντιγράψουμε τους Κύπριους!

Παρά τις όποιες προόδους στον τομέα της πρόληψης, ο κίνδυνος των εργατικών ατυχημάτων δεν μπορεί να μηδενισθεί. Η αμέλεια, το λάθος και η παράλειψη είναι ανθρώπινες αδυναμίες που πάντα υπάρχουν και μπορούν να καταστούν γενεσιουργές αιτίες για την πρόκληση εργατικών ατυχημάτων, με ενίοτε βαριές οικονομικές συνέπειες για:

-  τον εκάστοτε Εργοδότη

- τον Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης,

- τον ίδιο τον εργαζόμενο και την οικογένειά του (περίπτωση σοβαρής σωματικής βλάβης με μερική ή μόνιμη ανικανότητα ή θάνατο).

Η αμέλεια το λάθος και η παράλειψη συνιστούν την έννοια της Ευθύνης. Στην περίπτωση των εργατικών ατυχημάτων ο Νομοθέτης δεν συγχωρεί και επιβάλλει ανάλογη τιμωρία στον καταρχήν φερόμενο ως υπαίτιο Εργοδότη, με το κλασικό αιτιολογικό της «μη τήρησης των προσηκόντων μέτρων ασφαλείας για την πρόληψη του ατυχήματος». Είναι προφανές πως σε παρόμοιες καταστάσεις η όλη διαδικασία και το όποιο οικονομικό κόστος του εργατικού ατυχήματος, βαρύνει κατά βάση τον Εργοδότη ο οποίος έχει εκ του νόμου αντικειμενική αστική ευθύνη για το ατύχημα.

ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ & ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Υπάρχει και η  Επαγγελματική Ευθύνη των Φορέων...
 

Αφορμή για το παρόν Σημείωμα, το σχετικό δημοσίευμα στην ηλεκτρονική εφημερίδα NextDeal (http://bit.ly/oMsnaR), αναφορικά με το νέο νόμο 3996 (σε ισχύ από 5/8/2011), ο οποίος αναφέρεται μεταξύ άλλων σε “διοικητικές & ποινικές κυρώσεις για Εργοδότες από Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας”.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό πως παρόμοιες εξελίξεις δεν δημιουργούν απαραίτητα ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο (σε βασικές γραμμές υπάρχει ήδη). Αναδεικνύουν ένα πιο αυστηρό θεσμικό πλαίσιο που όλο και πιο συχνά θα ενεργοποιεί θέματα ευθύνης για όλους τους Φορείς Παροχής Υπηρεσιών (Δικηγόροι, Λογιστές, Μηχανικοί-Τεχνικοί Ασφαλείας, Ασφαλιστές), που εμπλέκονται στην παραγωγική λειτουργία μιας Επιχείρησης ή στην κατασκευή ενός τεχνικού έργου. Δηλαδή, μιλάμε για ένα νέο καθεστώς που σύμφωνα με τα ισχύοντα ευρωπαϊκά πρότυπα θα αναδεικνύει όλο και πιο πολύ την αναγκαιότητα εφαρμογής της ασφάλισης ως απαραίτητο μέσο χρηματικής αποζημίωσης όταν κάποια επιχείρηση ή κάποιος επαγγελματίας κατηγορείται για θέματα ευθύνης.

Σελίδες