Αφορμή για το παρόν άρθρο αποτέλεσε πρόσφατο δημοσίευμα με τίτλο “Σοκ προκαλούν τα στοιχεία για τα εργατικά δυστυχήματα – Τριπλασιάστηκαν τα θύματα, μακάβριο ρεκόρ με 148 νεκρούς το 2023” (βλ. ΕΔΩ).
Η προστασία εργαζομένων μέσω της πρόληψης ατυχημάτων αποτελεί πρωταρχικό αξίωμα σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα και διασφαλίζεται με μια σειρά θεσμικών μέτρων, που ισχύουν ενιαία σε όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ. Από την πλευρά τους, τα θεσμικά Όργανα της Πολιτείας έχουν την ευθύνη επιμέλειας σε ότι αφορά την τήρηση του νομοθετικού πλαισίου στα θέματα Ασφάλειας Εργασίας. με δεδομένο πως η πιθανότητα επέλευσης των ατυχημάτων Ωστόσο, δεν μπορεί να μηδενισθεί, αναπτύχθηκαν και εφαρμόζονται σύγχρονες μέθοδοι ασφάλειας εργασίας με στόχο την πρόληψη των ατυχημάτων. Τα εργατικά ατυχήματα, αν και σπάνια, πάντα συμβαίνουν και βαραίνουν. Για τη σχετική άμβλυνση των οικονομικών συνεπειών το σύστημα δημιούργησε τον κατάλληλο μηχανισμό που δεν είναι άλλος από την Ασφάλιση Αστικής Ευθύνης και η οποία έχει αποδειχθεί πως λειτουργεί στην πράξη ως ένας καθ’ όλα βιώσιμος και χρήσιμος θεσμός προς όφελος των Εργαζομένων, των Επιχειρήσεων και ευρύτερα της Κοινωνίας.

Πεδίο δράσης για την ασφαλιστική αγορά!

Δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα nextdeal.gr, 27/05/2020.

Αφορμή για το παρόν άρθρο υπήρξε το πρόσφατο σοβαρό εργατικό ατύχημα στο πλαίσιο εργασιών συντήρησης ανελκυστήρα πολυκατοικίας.
Παρά τις όποιες προόδους στον τομέα της πρόληψης, ο κίνδυνος των εργατικών ατυχημάτων δεν μπορεί να μηδενισθεί. Η αμέλεια, το λάθος και η παράλειψη είναι ανθρώπινες αδυναμίες που πάντα υπάρχουν και μπορούν να καταστούν αιτίες για την πρόκληση εργατικών ατυχημάτων, με ενίοτε βαριές οικονομικές συνέπειες για:
-  τον εκάστοτε Εργοδότη
- τον Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης,
- τον ίδιο τον Εργαζόμενο και την οικογένειά του.
Στην περίπτωση των εργατικών ατυχημάτων ο Νομοθέτης δεν συγχωρεί και επιβάλλει ανάλογη τιμωρία στον καταρχήν φερόμενο ως αντικειμενικά υπαίτιο Εργοδότη, με το κλασικό αιτιολογικό της «μη τήρησης των προσηκόντων μέτρων ασφαλείας για την πρόληψη του ατυχήματος».

Ενδιαφέρει ιδιαίτερα και την Ασφαλιστική Αγορά

Δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα nextdeal.gr, 15/11/2019.
Στο πλαίσιο των ευρύτερων θεσμικών εξελίξεων προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού του εγχώριου κοινωνικού και οικονομικού συστήματος της χώρας, εντάσσεται και το 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την "Υγεία & Ασφάλεια Εργασίας" που διοργανώνεται στις 18 & 19 Νοεμβρίου 2019 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ένα πραγματικό "πανηγύρι" με 77 εισηγήσεις και 35 παρουσιάσεις poster από  εκπροσώπους της Πολιτείας, επιστήμονες και τεχνοκράτες της αγοράς! (βλ. πρόγραμμα Συνεδρίου εδώ).
Κάπου ανάμεσα στους πολλούς και διάφορους διακεκριμένους εισηγητές θα είναι και ένας "ρομαντικός" Ασφαλιστής (κάτι σαν "Καλύμνιος ψαράς στα Τρίκαλα"!), ο Γιώργος Κουτίνας, ο οποίος και θα παρουσιάσει μια ειδική εισήγηση με θέμα "ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ - ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ".

Αναγκαίος ο εκσυγχρονισμός του συστήματος παραγωγής έργων

Η Ποιότητα και η Ασφάλεια των κατασκευών είναι κάτι το αυτονόητο σε μια ευνομούμενη κοινωνία. Συνήθως, ρητά αναφέρεται ως συμβατική απαίτηση ή απλά προκύπτει ως εκ του νόμου υποχρέωση. Ωστόσο, το αυτονόητο στη χώρα μας έχει αποδειχθεί πως δεν είναι και προφανές. Προς τούτο, είναι απαραίτητο να υπάρξει εκσυγχρονισμός του συστήματος παραγωγής έργων και να γίνουν μεταρρυθμίσεις ώστε να μπορέσουμε να δούμε λίγο καλύτερα το μέλλον αυτής της χώρας, πέρα από την οικονομική κρίση και τα όποια μνημόνια.
Χρειάζεται ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο με διαφάνεια αξιοπιστίας, που είναι βασικό στοιχείο για την κάθε εγχώρια ή ξένη επένδυση. Προς τούτο, οι όποιες προσπάθειες εκσυγχρονισμού πρέπει να ευθυγραμμίζονται με καταξιωμένα διεθνή πρότυπα και όχι να "εξωραϊζουν" εγχώριες πατέντες που αφήνουν περιθώρια αδιαφάνειας και διαπλοκής εις βάρος την ποιότητας των έργων.

Πρέπει να Ασφαλίζεται

Τα λάθη και οι παραλείψεις είναι ανθρώπινες αδυναμίες, που μπορούν να ζημιώσουν. Το να ζητάς συγγνώμη είναι ανθρωπιά. Όταν όμως ταυτόχρονα να αποζημιώνεις για τη ζημιά που προκάλεσες είναι πολιτισμός!

Η έννοια της Ευθύνης από πολύ νωρίς με απασχόλησε και ιδιαίτερα στα τελευταία χρόνια της επαγγελματικής καρριέρας μου στον ασφαλιστικό κλάδο, με προβλημάτισε και με έκανε να πιστέψω στην ανάγκη για ασφάλιση της Αστικής Ευθύνης. Ίσως γιατί τόσο στην προσωπική μου ζωή όσο και στην επαγγελματική μου πορεία χρειάσθηκε να αντιμετωπίσω θέματα ευθύνης και να συνειδητοποιήσω το πραγματικό νόημα της.

Στοιχείο ανταγωνιστικότητας

Κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα συνεπάγεται ανάληψη κινδύνων και ευθυνών.
Ανάλογα με το είδος της δραστηριότητας (βιομηχανική, κατασκευαστική, εμπορική, ξενοδοχειακή, παροχή υπηρεσιών κλπ), με τον αριθμό και την σύνθεση του απασχολούμενου προσωπικού και με το γεωγραφικό περιβάλλον που δραστηριοποιείται η επιχείρηση, η “ένταση” ευθύνης είναι διαφορετική, σε ότι αφορά το ενδεχόμενο να βλάψει το Κοινό, τους Εργαζομένους ή το Περιβάλλον,. Μιλάμε για την Αστική Ευθύνη, την οποία κάθε Επιχείρηση φέρει και την όποια πρέπει να δείχνει πως ενστερνίζεται και πως την αναλαμβάνει υπεύθυνα.
Σύμφωνα δε με τη σύγχρονη διεθνή πρακτική, μια επιχείρηση που αναλαμβάνει υπεύθυνα την όποια αστική ευθύνη της, νοείται πως εγγυάται, μέσω κατάλληλης ασφάλισης, την χρηματική αποζημίωση για αποκατάσταση της ενδεχόμενης ζημιάς που μπορεί να προκαλέσει σε Τρίτους (Κοινό), σε Εργαζόμενους ή στο Περιβάλλον.

Κίνδυνοι και Ευθύνες

Δημοσιεύθηκε και στην ηλεκτρονική εφημερίδα NEXTDEAL Δευτέρα, 19 Οκτώβριος 2015 με τίτλο "ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ: Συχνά αγνοείται ή υποβαθμίζεται" (http://goo.gl/4FBcjm)

Ανασφάλιστα είναι τα επτά στα δέκα τουριστικά καταλύματα στη χώρα μας, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26519&subid=2&pubid=113795782). Συγκεκριμένα, το 73% αυτών των επιχειρήσεων δεν είναι καλυμμένες για τον κίνδυνο Αστικής Ευθύνης έναντι πελατών/τρίτων.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι αυξάνεται ο αριθμός των ασφαλίσεων αστικής ευθύνης ξενοδόχων. Ωστόσο, υπάρχουν κενά και πολλές ατέλειες στην εφαρμογή της διεθνούς πρακτικής στον τομέα αυτό. Όταν κλήθηκα να αξιολογήσω το πλαίσιο ασφάλισης ενός πολυτελούς ξενοδοχείου το οποίο βρισκόταν σε διαδικασία πιστοποίησης κατά ISO, διαπίστωσα ότι ήταν ασφαλισμένο κατά βάση ως περιουσιακό στοιχείο, καθώς ήταν υποχρεωτικό λόγω τραπεζικού δανεισμού, αλλά η ασφάλιση αστικής ευθύνης περιοριζόταν σε ένα όριο €100,000!  Ήταν δηλαδή ανεπαρκώς καλυμμένοι σε περίπτωση τυχαίου ζημιογόνου συμβάντος από αμέλεια εκ μέρους του προσωπικού ή της διεύθυνσης του ξενοδοχείου.

Απλή Ασφάλιση δεν αρκεί. Χρειάζεται η σωστή Ασφάλιση!

Αφορμή για το παρόν άρθρο υπήρξε σχετικό δημοσίευμα στο έγκριτο ηλεκτρονικό έντυπο NEXTDEAL το οποίο προβάλλει το θεσμό της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην Ελλάδα και συγκεκριμένα, σε σχετική ανάρτηση, έθετε το ερώτημα: “Τι συμβαίνει στην περίπτωση εργατικού ατυχήματος και ύπαρξης προαιρετικής κάλυψης αστικής ευθύνης;”

Πολύ ενδιαφέρον το ερώτημα προς  τους Ασφαλιστές αλλά και ευρύτερα. Μόνο που που το σχόλιο που εμφανίζεται στο δημοσίευμα, είναι καθαρά νομικό  και δυσνόητο για Ασφαλιστές ή άλλους ενδιαφερόμενους πέραν των δικηγόρων - νομικών.

Επειδή τα εργατικά ατυχήματα είναι ένα φαινόμενο που παρά την όποια εξέλιξη στα θέματα πρόληψης δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθούν, κρίνεται σκόπιμο να τονιστεί η ανάγκη να θεσμοθετηθεί η Ασφάλιση Εργοδοτικής Αστικής Ευθύνης και στη χώρα μας, σύμφωνα με πρότυπα και αρχές που ήδη ισχύουν εδώ και πολλά στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν είναι μόνο ο κλάδος του Αυτοκινήτου
 

Είναι γεγονός πως στο πλαίσιο της πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης που η χώρα βιώνει, το διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών, των επαγγελματιών και των επιχειρήσεων συρρικνώνεται. Δεν υπάρχει ρευστότητα, δεν υπάρχει ανάπτυξη, δεν διαφαίνονται προοπτικές ... Ωστόσο, κάτι πρέπει να γίνει, και κάποια στιγμή θα γίνει, γιατί η ζωή συνεχίζεται.

Σε ότι αφορά την Ιδιωτική Ασφάλιση, κρίνοντας αντικειμενικά τα πράγματα και τις εξελίξεις, μπορεί κάλλιστα να λεχθεί πως υπάρχουν βάσιμες ελπίδες να αναπτυχθεί αν η ασφαλιστική αγορά έχει το σθένος να ξεπεράσει το φόβο και το κόστος του αναγκαίου εκσυγχρονισμού.

Ενδεχόμενη μείωση της καταναλωτικής δαπάνης δεν σημαίνει απαραίτητα και αντίστοιχη μείωση της δαπάνης για την ιδιωτική ασφάλιση. Κάποια πτωτική εξέλιξη στην παραγωγή ασφαλίστρων από τον Κλάδο Αυτοκινήτων λόγω ανταγωνισμού και λόγω συγκυριακής διαφοροποίησης του όγκου των ασφαλιζόμενων αυτοκινήτων (απόσυρση ή κατάθεση πινακίδων ή ακόμη μείωση των ανασφάλιστων αυτοκινήτων), δεν σημαίνει απαραίτητα κρίση στην ιδιωτική ασφάλιση που ατυχώς δείχνει να έχει μέγιστη εξάρτηση από τον υποχρεωτικό Κλάδο Ασφάλισης Αστικής Ευθύνης Αυτοκινήτων!

Απαιτούνται υπερβάσεις και εξορθολογισμός για την “επόμενη μέρα”

Η Ποιότητα και η Ασφάλεια των κατασκευών είναι κάτι το αυτονόητο σε μια ευνομούμενη κοινωνία. Συνήθως, στην πράξη, ρητά αναφέρεται ως συμβατική απαίτηση ή απλά προκύπτει ως εκ του νόμου υποχρέωση. Ωστόσο, το αυτονόητο στη χώρα μας έχει  αποδειχθεί πως δεν είναι και προφανές. Προς τούτο,  είναι απαραίτητο να υπάρξει εκσυγχρονισμός του συστήματος παραγωγής έργων και να γίνουν  μεταρρυθμίσεις ώστε να μπορέσουμε να δούμε λίγο καλύτερα το μέλλον αυτής της χώρας, πέρα από την οικονομική κρίση και τα όποια μνημόνια.
Χρειάζεται ένα σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο με διαφάνεια αξιοπιστίας, που είναι βασικό στοιχείο για την κάθε εγχώρια ή ξένη επένδυση στον κλάδο των κατασκευών. Είμαστε σε ένα στάδιο όπου ενόψει της μελλοντικής ανάκαμψης και ανάπτυξης της οικονομίας, πολλοί  ξένοι επενδυτές ενδιαφέρονται  για επενδυτικές ευκαιρίες στη χώρα μας.