ΑΣΦΑΛΙΣH ΚΙΝΔΥΝΩΝ & ΕΥΘΥΝΩΝ

Απαραίτητο συστατικό του σύγχρονου “επιχειρείν”

 

Υπάρχει δυστυχώς, η αρκετά διαδεδομένη αντίληψη πως η Ασφάλιση είναι κάτι το όχι απολύτως αναγκαίο και ίσως κάτι που μπορεί να αποφύγει κανείς γλιτώνοντας/ εξοικονομώντας το αντίστοιχο κόστος.

Όταν επιβάλλεται ως συμβατική υποχρέωση, πολύ συχνά αντιμετωπίζεται ως αμφίβολης σκοπιμότητας δαπάνη και προς τούτο καταβάλλεται προσπάθεια για την υποβάθμισή της ή ακόμη και για την αποφυγή της. Επίσης  πολύ συχνά διατυπώνεται μια χειρότερη αντίληψη που λέει ότι: «εμείς μια τέτοια ασφάλιση  δεν τη χρειαζόμαστε και δεν μας αφορά. Επομένως γιατί να ξοδεύουμε;» ή ακόμη «ξέρουμε τη δουλειά μας και πάντα προσέχουμε. Τόσα χρόνια λειτουργούμε / είμαστε στο επάγγελμα και δεν μας έχει συμβεί κάτι …»

ΜΕΣΙΤΕΣ (ΒROKERS) ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

Ασαφής ο ρόλος τους μολονότι σημαντικός


Από τη μέχρι τώρα σχετική προσωπική εμπειρία μου, κάποιοι αντικειμενικοί λόγοι με κάνουν να πιστεύω πως η ελληνική ασφαλιστική αγορά βρίσκεται τουλάχιστον δέκα (10) χρόνια πίσω από την αντίστοιχη του βασικού πυρήνα των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μια πικρή πραγματικότητα, που συντάσσεται με την ευρύτερη άποψη “περί ελλείμματος” που  χαρακτηρίζει το πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό σύστημα της χώρας μας, το οποίο επιμένει να εθελοτυφλεί και να «αγνοεί» παγιωμένες αρχές της ευρύτερης αγοράς και τις σύγχρονες εξελίξεις που η Ευρωπαϊκή Ένωση και η παγκοσμιοποίηση αργά και συστηματικά επιβάλλουν. Η τρέχουσα οικονομική κρίση που βιώνει η χώρα ίσως είναι η μοναδική ευκαιρία για ανατροπές και για αλλαγή του σκηνικού.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (III)

Αντιμετώπιση του κινδύνου με ορθολογική Ασφάλιση!
 

Οι σύγχρονες θεσμικές εξελίξεις αναδεικνύουν όλο και πιο πολύ την αναγκαιότητα θέσπισης κανόνων επιχειρηματικής δράσης συμβατών με το περιβάλλον. Η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/35/ΕΚ για την Περιβαλλοντική Ευθύνη που έχει ενσωματωθεί στο εγχώριο δίκαιο (ΠΔ148 / 29-9-2009) και η οποία εκφράζεται με το «ο ρυπαίνων πληρώνει», αποτελεί τη σύγχρονη έκφραση ενός εξελισσόμενου θεσμικού πλαισίου γύρω από το Περιβάλλον και την ανάγκη προστασίας του.

Το μήνυμα του νέου θεσμικού πλαισίου για την προστασία του περιβάλλοντος, δεν είναι απλά «σύσταση» για πρόληψη ή, όπως άλλοτε, «ενθάρρυνση» για λήψη μέτρων προστασίας με κατάλληλη επιδότηση. Είναι προειδοποίηση προς τους πιθανούς ρυπαίνοντες για αυστηρή τιμωρία, η οποία μεταφράζεται σε εκ του νόμου υποχρέωση για υπέρογκες δαπάνες  έρευνας και εργασίες αποκατάστασης.

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (IΙ)

Οι εξελίξεις απαιτούν και πιέζουν


Στο πλαίσιο της τρέχουσας οικονομικής κρίσης που αγγίζει το σύνολο της κοινωνίας, είναι και κάποιες θεσμικές εξελίξεις που  προβληματίζουν. Πρόκειται για θέματα που ενώ έπρεπε προ πολλού να αναδειχθούν και να υιοθετηθούν στην πράξη, διάφορες σκοπιμότητες τα έθεταν στο περιθώριο ή σε δεύτερη προτεραιότητα. Ωστόσο, οι ευρύτερες κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις καθώς και ανάγκες εκσυγχρονισμού σύμφωνα με τα ισχύοντα ευρωπαϊκά δεδομένα, αναγκαστικά τα θέτουν σε ημερήσια διάταξη. Ένα τέτοιο θέμα είναι η Περιβαλλοντική Ευθύνη. Δηλαδή, ευθύνη για τυχόν επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον από κάποια παραγωγική διαδικασία σε συνδυασμό με κάποια σκόπιμη ή εξ αμελείας ανθρώπινη ενέργεια.

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΟΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ & ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ

Απαραίτητος ο επαγγελματισμός και η υπευθυνότητα!

Πρόκειται για ένα ενδιαφέρον θέμα που σχετίζεται με τη βασική “βιομηχανία” μας που είναι ο κλάδος του Τουρισμού και ο οποίος μπορεί και πρέπει να αποδώσει ακόμη περισσότερο συμβάλλοντας ουσιαστικά στην πολυπόθητη ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας.
Οι Τουριστικοί Πράκτορες είναι επαγγελματικοί Φορείς Παροχής Υπηρεσιών με "ένταση ευθύνης". Ο λόγος είναι το γεγονός πως οι Πελάτες - Συνεργάτες τους είναι οργανωμένες επιχειρήσεις εξωτερικού που διακινούν μαζικό τουρισμό (ομάδες ξένων που επισκέπτονται τη χώρα μας). Στο πλαίσιο της δραστηριότητάς τους, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να προκύψουν προβλήματα από λάθος ή παράλειψή τους με ενδεχόμενα ζημιογόνες συνέπειες στους Πελάτες τους, γεγονός το οποίο δημιουργεί νομική υποχρέωση για αποζημίωση. Για το λόγο αυτό, πολύ σωστά έχει προβλεφθεί η υποχρεωτική Ασφάλιση Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης βάσει σχετικής απαίτησης από Ευρωπαϊκή Οδηγία.

ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΕΣ

Δεν χρειάζεται το φόβητρο τύπου “Τειρεσία”!

Θέμα που έχει απασχολήσει έντονα την ασφαλιστική αγορά, είναι η αφερεγγυότητα του Ασφαλιστή σε ότι αφορά τη μη απόδοση στην Ασφαλιστική Εταιρεία των ασφαλίστρων που εισπράττει. Οι Ασφαλιστικές Εταιρείες φαίνεται να έχουν αναγάγει σε μείζον θέμα κάτι που κατά βάση αφορά τη συμβατική σχέση τους με τους Ασφαλιστικούς Διαμεσολαβητές και έχουν εμπλέξει και την Πολιτεία στη λήψη δραστικού μέτρου του "Ασφαλιστικού Τειρεσία". Δηλαδή, τιμωρία του καταχραστή Ασφαλιστή με εγγραφή του στους καταλόγους “Τειρεσία“! Κάτι που μπορεί στην πράξη να σημαίνει αδυναμία άσκησης του επαγγέλματος.  Λύση, που έχει χαρακτηριστεί υπερβολικά αυστηρή και που θα μπορούσε να λεχθεί πως παραπέμπει σε ακραίο νομοθέτημα της εποχής της αρχαίας Μεσοποταμίας ("Αν το σπίτι καταρρεύσει και σκοτωθεί ο Ιδιοκτήτης του, θα θανατωθεί ο Κατασκευαστής που το είχε κάνει ..." - Κώδικας Χαμουραμπί, 1760 π.Χ.)!

ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

Ακολουθώντας τη «Στρατηγική των Γαλάζιων Ωκεανών»

Θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική την αξία της ενημέρωσης και τη δύναμη της γνώσης, που όταν εμπεδώνονται με τον ορθό τρόπο μπορούν να μεταλλαχθούν σε δύναμη προόδου και δημιουργικής εξέλιξης.
Από το ξεκίνημα της ενασχόλησής μου στο χώρο των Ασφαλίσεων, παράλληλα με τη δική μου συνεχή επιμόρφωση πάνω σε ευρύτερα επαγγελματικά θέματα, καταβάλλω προσπάθεια για την ενημέρωση της αγοράς σε σύγχρονα ασφαλιστικά θέματα και προϊόντα, λαμβάνοντας υπόψη τις εξελίξεις στους αντίστοιχους επαγγελματικούς και επιχειρηματικούς τομείς. Είχα δε την τύχη οι πρώτες ασφαλιστικές γνώσεις και η αρχική εμπειρία που αποκόμισα να συνδεθούν με την ώριμη ευρωπαϊκή αγορά (Γαλλική κατα το ξεκίνημά μου και αγγλική αγορά / Lloyd's κατά τα τελευταία 14 χρόνια).

ΚΟΙΝΩΝΙΑ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Κριτήριο ωριμότητας η ανάπτυξη του θεσμού της Ασφάλισης


Η ελληνική νομοθεσία είναι καθ’ όλα σύγχρονη όσον αφορά τις βασικές της διατάξεις. Επιπλέον, με τις διάφορες Ευρωπαϊκές Οδηγίες που συνεχώς ενσωματώνονται σε αυτή, εκσυγχρονίζεται πλήρως στα διάφορα  κοινωνικού και οικονομικού περιεχομένου θέματα που αφορούν τους Εργαζόμενους, τους  Καταναλωτές, τους Επαγγελματίες, τις Επιχειρήσεις και το Φυσικό Περιβάλλον.

Τυχόν κενά που ενδεχόμενα προκύπτουν στην πράξη λόγω έλλειψης πρακτικής εμπειρίας, κάλλιστα μπορούν να καλύπτονται από τη διαθέσιμη πλούσια νομολογία των προηγμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μπορεί κάλλιστα λοιπόν να ειπωθεί πως το νομοθετικό πλαίσιο και οι κανόνες δικαίου υπάρχουν. Όμως, το μεγάλο ζητούμενο στη χώρα μας είναι η ορθή εφαρμογή των νόμων και ο σεβασμός των κανόνων δεοντολογίας. Σε αυτό το σημείο ως γνωστόν «πάσχουμε».

ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ & ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ

Ειδικός δείκτης σε μια σύγχρονη ευνοούμενη κοινωνία


Σύμφωνα με τη θεμελιώδη αρχή του Αστικού Κώδικα σύμφωνα με την οποία “αυτός που από αμέλεια ζημιώνει κάποιον υποχρεούται να τον αποζημιώνει”. Η βασική αυτή αρχή ισχύει στο δίκαιο όλων των πολιτισμένων χωρών του κόσμου. Στην πράξη, ανάλογα με το βαθμό ανάπτυξης και εξέλιξης της κοινωνίας, η έννοια της Αστικής Ευθύνης έχει περαιτέρω εξειδικευθεί, με κάποια νεότερα επίσης θεμελιώδη νομοθετήματα του κοινωνικού και οικονομικού συστήματος, όπως : Προστασία Εργαζομένων, Καταναλωτή και Περιβάλλοντος. Επίσης, Προστασία Ανταγωνισμού στα πλαίσια μιας ενοποιημένης αγοράς με ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, εργασίας και με ελεύθερη παροχή υπηρεσιών ή ελεύθερη εγκατάσταση.

ΛΟΓΙΣΤΕΣ

 

Δεν αρκεί μια Υπεύθυνη Δήλωση και η υπογραφή!

 

Αφορμή για το παρόν είναι ανακοίνωση του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΟΕΕ)  για την άσκηση του επαγγέλματός του Λογιστή - Φοροτεχνικού, (http://www.taxheaven.gr/news/news/view/id/10907), όπου αναφέρεται το εξής:

“…Ειδικότερα, το ΟΕΕ για την προστασία των οι φορολογούμενων από παράνομες δραστηριότητες, τη μείωση της φοροδιαφυγής, τον περιορισμό του αριθμού των ανακριβών φορολογικών δηλώσεων, την ενίσχυση της διαφάνειας και της αξιοπιστίας των οικονομικών καταστάσεων / φορολογικών στοιχείων, καθώς και για την κοινή ευθύνη που έχει ο λογιστής – φοροτεχνικός έναντι του κοινωνικού συνόλου θα ζητείται από κάθε λογιστή η κατάθεση εντός του πρώτου διμήνου κάθε έτους ΥΔ του Ν 1599/1986 στην οποία θα δηλώνει ότι ασκεί το επάγγελμα του λογιστή - φοροτεχνικού, δε διώκεται για ποινικά ή πειθαρχικά αδικήματα και ότι έχει παρακολουθήσει όλη την αναγκαία εκπαίδευση που αντιστοιχεί στο επίπεδο της επαγγελματικής του κατάταξης, η οποία παρέχεται από το ΟΕΕ¨.

Σελίδες