Ιδιωτική Ασφάλιση

Δεν χρειάζεται δαπάνη ενέργειας για την “ανακάλυψη  του  τροχού”!

 

Αφορμή για το παρόν άρθρο υπήρξε νομικό δημοσίευμα έγκριτου δικηγόρου με τίτλο «το κύρος και η χρήση της ρήτρας Claims Made Policy» (http://goo.gl/JxrfK4), όπου επιχειρείται νομική προσέγγιση ειδικού θέματος που σχετίζεται με την Ασφάλιση Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης και για το οποίο η ισχύουσα, εδώ και αρκετά χρόνια, διεθνής πρακτική εμπειρία έχει δώσει γόνιμη λύση. Σχετικά, σημειώνεται πως η ουσία του όλου θέματος βασίζεται στο συνδυασμό της ετήσιας ανανέωσης του ασφαλιστηρίου με την ημερομηνία της αναδρομικής κάλυψης του εκάστοτε Ασφαλισμένου.
 

Διεθνοποιημένος θεσμός η Ιδιωτική Ασφάλιση

Η ελληνική νομοθεσία είναι πλήρης σε ότι αφορά τις βασικές της διατάξεις. Επιπλέον, με τις διάφορες Ευρωπαϊκές Οδηγίες που συνεχώς ενσωματώνονται σε αυτή, εκσυγχρονίζεται στα διάφορα  κοινωνικού και οικονομικού περιεχομένου θέματα που αφορούν τους Εργαζόμενους, τους  Καταναλωτές, τους Επαγγελματίες, τις Επιχειρήσεις και το Φυσικό Περιβάλλον.

Αναγκαία η αλλαγή νοοτροπίας
 

Παρά την οικονομική κρίση και ίσως λόγω αυτής, με δεδομένη την αδυναμία του Κράτους Πρόνοιας να παράσχει με επάρκεια Υγεία και Συντάξεις, είναι προφανές πως το κοινωνικοοικονομικό σύστημα της χώρας έχει απόλυτη ανάγκη την Ιδιωτική Ασφάλιση. Το θέμα που τίθεται είναι κατά πόσο αυτή είναι σε θέση να ανταποκριθεί με τη δέουσα επάρκεια αξιοπιστίας. Προς τούτο εκφράζονται επιφυλάξεις καθόσον χρειάζεται ανασυγκρότηση της ασφαλιστικής  αγοράς με εκσυγχρονισμό, επάρκεια κεφαλαίων, συγχωνεύσεις κλπ. Το βασικό πρόβλημα για την ανάκαμψη του ασφαλιστικού κλάδου, σχετίζεται με αντιστάσεις από τις δυνάμεις αδράνειας  λόγω του “χαλαρού” ελεγκτικού μηχανισμού των προηγούμενων χρόνων και με το νέο  καθεστώς των αυστηρών ευρωπαϊκών απαιτήσεων σε θέματα ποιότητας, διαφάνειας και αξιοπιστίας.

Ναι αλλά πώς;

Η βαριά οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα, αναδεικνύει όχι μόνο τη βαριά παθογένεια του πολιτικού κατεστημένου και τις χρόνιες αδυναμίες του κοινωνικοοικονομικού συστήματος αλλά και τις αντικειμενικές ανάγκες εκσυγχρονισμό προκειμένου να γίνει αναστροφή του κλίματος οικονομικής ύφεσης.
Ο θεσμός της Ιδιωτικής Ασφάλισης φαίνεται να μην έχει αξιοποιοηθεί ορθολογικά στην Ελλάδα  και να έχει δυσφημιστεί στη συνείδηση των Καταναλωτών και των Επιχειρήσεων. Και όμως η διεθνής πρακτική εμπειρία προσφέρει μια διαφορετική εικόνα για το ρόλο της Ασφάλισης. Αυτή του αξιόπιστου θεσμού που δεν κοστίζει ακριβά και που είναι απαραίτητο “εργαλείο”  διασφάλισης του κάθε Ιδιώτη Καταναλωτή, Επαγγελματία ή Επιχείρησης.  Δεν είναι τυχαίο που σε όλες τις προηγμένες χώρες εφαρμόζουν συνειδητά την Ιδιωτική Ασφάλιση σε όλες τις δραστηριότητές τους ως Ιδιώτες – οικογενειάρχες, ως Επαγγελματίες ή ως Επιχειρήσεις. Είναι θέμα σωστής θεσμοθέτησης και αντικειμενικού ελέγχου λειτουργίας του συστήματος, υπεύθυνης ενημέρωσης για το ρόλο της Ασφάλισης και παροχής αξιόπιστων ασφαλιστικών υπηρεσιών στο σωστό κόστος και με δίκαια αποζημίωση όταν χρειαστεί.

Η αιρετή τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να δείξει το δρόμο;
 

Το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν υπήρξε μεγάλη κινητικότητα στο παρόν Ιστολόγιο (Blog), που ως γνωστόν, έχει σαν στόχο τον προβληματισμό γύρω από τα θέματα Ευθύνης και τη σωστή προώθηση του θεσμού της Ιδιωτικής Ασφάλισης ως διεθνώς καταξιωμένο μηχανισμό διευθέτησης νομικών διαφορών και οικονομικών αποζημιώσεων. Ο λόγος της σχετικής “αποχής” ήταν οι πρόσφατες εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης, όπου ερχόμενος  σε επικοινωνία με παλιούς και νέους φίλους στη γενέτειρα (Λάρισα) και στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλίας, θέλησα να συμβάλλω στον προεκλογικό αγώνα του φίλου μου Νίκου Τσιλιμίγκα που ήταν υποψήφιος Περιφερειάρχης Θεσσαλίας. Ομολογώ πως ουδέποτε “έτρεξα” για κάποιο κόμμα ή για κάποιο πολιτικό. Ήταν η πρώτη φορά που θέλησα να συμβάλλω ενεργά σε μια γόνιμη προσπάθεια πολιτικού χαρακτήρα. Η όλη εμπειρία ήταν θετική και το σχετικό μήνυμα επιθυμώ να εκφράσω στο παρόν σημείωμα.

Είναι αξιόπιστος. Τι πρέπει να γνωρίζουμε …

Σε κάποια προηγούμενη παρουσίαση της σειράς “Management Tips” της εφημερίδος Ναυτεμπορική,  αναφέρθηκα στην επαγγελματική και επιχειρηματική ευθύνη και στην ανάγκη ασφάλισής της. Υπήρξαν θετικά σχόλια, αλλά και κάποιες επικρίσεις όπως: Ναι στην Ασφάλιση αλλά με ποια αγορά και με ποιες ασφαλιστικές εταιρείες, έπειτα από αυτά που βλέπουμε και ακούμε;

Είναι γεγονός πως δεν υπάρχει στη χώρα μας, αναπτυγμένη ασφαλιστική συνείδηση μολονότι είναι διεθνώς αποδεκτό πως η Ασφάλιση είναι ένας αξιόπιστος και χρήσιμος θεσμός, που δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον άνθρωπο για να διασφαλίσει την υγεία του, την περιουσία του, τη βιωσιμότητα της επιχείρησής.

Αναγκαία πριν να συμβεί το κακό!

Συζητιέται και πάλι το θέμα της καθιέρωσης υποχρεωτικής ασφάλισης των ακινήτων. Λογικό είναι να  ξαναεμφανίζονται και οι γνωστές αρνητικές αντιδράσεις: Όχι άλλα χαράτσια, όχι λεφτά στις ασφαλιστικές εταιρείες, σε περίπτωση φυσικών καταστροφών οι ασφαλιστικές εταιρείες θα πτωχεύουν και τις υποχρεώσεις τους θα αναλαμβάνει το ελληνικό κράτος ...

Και όμως το συγκεκριμένο θεσμικό μέτρο, παρά τις όποιες εύλογες αντιδράσεις, αν το κρίνει κανείς αντικειμενικά είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Η δύσκολη περίοδος οικονομικής κρίσης που διανύουμε, θα πρέπει να μας κάνει να αντιδρούμε ψύχραιμα και ορθολογικά σε παρόμοια θέματα!

Απαραίτητος ο εκσυγχρονισμός “στα χρόνια της μιζέριας”!
 

Τώρα με την οικονομική κρίση, είναι απαραίτητο οι Επαγγελματίες και οι Επιχειρήσεις, να ενστερνιστούν την Ασφάλιση ως χρήσιμο «εργαλείο» για τη μελλοντική επιβίωσή τους στο σύγχρονο κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον. Διαμορφώνεται η τάση όπου οι Ασφαλισμένοι θέλουν να γνωρίζουν και όχι απλά να νομίζουν πως είναι ασφαλισμένοι!

Η οικονομική κρίση πρέπει να μας κάνει να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε διαφορετικά απ' ότι κατά το παρελθόν είχαμε μάθει ή το σύστημα μας είχε συνηθίσει. Στη βάση αυτή, η κρίση μοιραία θα πρέπει να προκαλέσει ανατροπές. Χρειάζεται αλλαγή του κατεστημένου και στον επαγγελματικό κλάδο των ασφαλίσεων.

Σύγχρονες ιδέες για την ανάπτυξή της

Αφορμή για το παρόν κείμενο, το ειδικό κείμενο του NextDeal αναφορικά με την ανάγκη να υπάρξουν πρωτοβουλίες και υπερβάσεις ώστε να μεγαλώσει «ασφαλιστική πίττα» στη χώρα μας. Θέμα που αποτελεί βάσιμη προοπτική ανάπτυξης, που συχνά συζητιέται αλλά  που συνήθως ξεχνιέται όταν η κακοδαιμονία της αγοράς βάζει άλλα επείγοντα ζητήματα και άλλες προτεραιότητες επιβίωσης ...

Δεν θα αναφερθώ σε Ασφαλίσεις Ζωής και με Συνταξιοδοτικά Προγράμματα που όντως με βάση και την τρέχουσα οικονομική συγκυρία (αδυναμία του Κράτους να εγγυηθεί με αξιοπιστία και επάρκεια), έχουν τεράστιες προοπτικές ανάπτυξης. Θα αναφερθώ παρακάτω, σε ασφαλιστικά προϊόντα του κλάδου Γενικών Ασφαλίσεων, που κατά καιρούς έχω επισημάνει.