Αστική Ευθύνη

Σε μια κοινωνία που πρέπει να αλλάξει!

Βιώνοντας την καθημερινότητα, έντονα επηρεασμένη από την πολιτική κοινωνική και οικονομική παρακμή, μοιραία διαπιστώνει κανείς πως οι παθεγένεια γύρω από το θέμα της Ευθύνης είναι ευρύτερη. Χαρακτηριστική είναι η σχετική αναφορά στην τελευταία παράγραφο της Εισαγωγής της  Έκθεσης του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης που είχε υποβληθεί από τον κ. Λέανδρο Ρακιντζή στον Πρωθυπουργό και στην Πρόεδρο της Βουλής, στην οποία σημειώνεται χαρακτηριστικά:

“Εν κατακλείδι, είναι ζωτικό ζήτημα να ανακαλύψουμε και στη χώρα μας όλοι -πολίτες, υπάλληλοι, διοικητικά όργανα και συνδικαλιστικοί φορείς- τις δύο αυτονόητες και θεμελιώδεις έννοιες πάνω στις οποίες στηρίζεται κάθε οργανωμένη κοινωνία και κάθε σοβαρό κράτος:
α) την έννοια της ατομικής ευθύνης, αυτής που δεν θα μας επιτρέπει να κρυβόμαστε πίσω από τους άλλους, που δεν συγχέεται με τις ευθύνες των άλλων, αυτής που εξατομικεύει σε καθένα μας τη φράση του Καζαντζάκη “εσύ θα σώσεις τον κόσμο κι αν δεν σωθεί, εσύ θα φταις” και
β) την έννοια του δημοσίου συμφέροντος, στο οποίο εμπεριέχεται η καλή λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης, που αίρεται πάνω από κάθε ατομικό, τοπικό, κομματικό ή άλλο συμφέρον, που αφορά στο σύνολο και όχι στα άτομα, στα κόμματα ή τις παρέες".

Κίνδυνοι και Ευθύνες

Δημοσιεύθηκε και στην ηλεκτρονική εφημερίδα NEXTDEAL Δευτέρα, 19 Οκτώβριος 2015 με τίτλο "ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ: Συχνά αγνοείται ή υποβαθμίζεται" (http://goo.gl/4FBcjm)

Ανασφάλιστα είναι τα επτά στα δέκα τουριστικά καταλύματα στη χώρα μας, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος (http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26519&subid=2&pubid=113795782). Συγκεκριμένα, το 73% αυτών των επιχειρήσεων δεν είναι καλυμμένες για τον κίνδυνο Αστικής Ευθύνης έναντι πελατών/τρίτων.

Το ενθαρρυντικό είναι ότι αυξάνεται ο αριθμός των ασφαλίσεων αστικής ευθύνης ξενοδόχων. Ωστόσο, υπάρχουν κενά και πολλές ατέλειες στην εφαρμογή της διεθνούς πρακτικής στον τομέα αυτό. Όταν κλήθηκα να αξιολογήσω το πλαίσιο ασφάλισης ενός πολυτελούς ξενοδοχείου το οποίο βρισκόταν σε διαδικασία πιστοποίησης κατά ISO, διαπίστωσα ότι ήταν ασφαλισμένο κατά βάση ως περιουσιακό στοιχείο, καθώς ήταν υποχρεωτικό λόγω τραπεζικού δανεισμού, αλλά η ασφάλιση αστικής ευθύνης περιοριζόταν σε ένα όριο €100,000!  Ήταν δηλαδή ανεπαρκώς καλυμμένοι σε περίπτωση τυχαίου ζημιογόνου συμβάντος από αμέλεια εκ μέρους του προσωπικού ή της διεύθυνσης του ξενοδοχείου.

Στην Ελλάδα αναλαμβάνονται χωρίς “άμυνα”!
 

Δημοσιεύθηκε και στην ηλεκτρονική εφημερίδα, Nextdeal, Πέμπτη 08 Οκτωβρίου 2015, με τίτλο: "Σκάνδαλο VW: Μπορούν να ασφαλιστούν τα στελέχη;"

Με αφορμή πρόσφατα δημοσιεύματα στον εγχώριο και διεθνή τύπο αναφορικά με το σκάνδαλο αυτοκινήτων μάρκας VW αναδύθηκε το θέμα της ευθύνης των Οργάνων διοίκησης μιας επιχείρησης. Σχετικά κρίνεται σκόπιμο να επισημανθούν τα παρακάτω:

Ένας πετυχημένος διευθυντής ή υψηλόβαθμο στέλεχος μιας επιχείρησης αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, παίρνει ρίσκα και αξιοποιεί τις ευκαιρίες προκειμένου να προάγει τους σκοπούς της επιχείρησης, τα συμφέροντα της οποίας προάγει. Είναι όμως ο ίδιος εξασφαλισμένος όταν αποφασίζει να ρισκάρει; Στις περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις, η απάντηση θα ήταν «όχι». Η δυνατότητά του, λοιπόν, να τολμάει, πολλές φορές επηρεάζεται αρνητικά από την ανασφάλεια που προκύπτει είτε από τη δομή της ίδιας της επιχείρησης είτε από την ευρύτερη αγορά στην οποία δραστηριοποιείται.
Έρευνα που έχει γίνει στη χώρα μας, έδειξε ότι μόλις το 2% των ελληνικών επιχειρήσεων έχει “κουλτούρα” στο ζήτημα της ανάληψης ρίσκου και έχει εξειδικευμένο “risk manager”.

Αξίζει ιδιαίτερης προσοχής από τα πολιτικά κόμματα!

Δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα Nextdeal, Δευτέρα 14 Σεπτεμβείου 2015.

Σε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δηλώνει πως επιθυμεί να παραμείνει σε αυτή και που μετά από πέντε χρόνια συνεχούς οικονομικής ύφεσης είναι δέσμια μνημονιακών υποχρεώσεων έναντι των  Δανειστών που τη στηρίζουν οικονομικά, είναι προφανές πως ο εκσυγχρονισμός και η μεταρρύθμιση είναι το μεγάλο ζητούμενο.
Σε ένα πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο όπου οι βασικές κατευθύνσεις είναι δεδομένες και στοχεύουν στην προσαρμογή με τα δεδομένα και αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι προφανές πως προχειρότητες και ερασιτεχνισμοί από τα πολιτικά κόμματα περιττεύουν.

Σύμφωνα και με τη διεθνή εμπειρία στην πράξη, ο θεσμός της Ιδιωτικής Ασφάλισης αποτελεί απαραίτητο συστατικό του αναγκαίου εκσυγχρονισμού, που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάκαμψη και στη μελλοντική ανάπτυξη της χώρας. Και, πολύ περισσότερο ενόψει εκλογών, θα πρέπει να γίνει απόλυτα κατανοητό από τους πολιτικούς και τα πολιτικά κόμματα πως, η Ιδιωτική Ασφάλιση πρέπει να τύχει ιδιαίτερης προσοχής και κατάλληλα να αξιοποιηθεί προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας.

Απλή Ασφάλιση δεν αρκεί. Χρειάζεται η σωστή Ασφάλιση!

Αφορμή για το παρόν άρθρο υπήρξε σχετικό δημοσίευμα στο έγκριτο ηλεκτρονικό έντυπο NEXTDEAL το οποίο προβάλλει το θεσμό της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην Ελλάδα και συγκεκριμένα, σε σχετική ανάρτηση, έθετε το ερώτημα: “Τι συμβαίνει στην περίπτωση εργατικού ατυχήματος και ύπαρξης προαιρετικής κάλυψης αστικής ευθύνης;”

Πολύ ενδιαφέρον το ερώτημα προς  τους Ασφαλιστές αλλά και ευρύτερα. Μόνο που που το σχόλιο που εμφανίζεται στο δημοσίευμα, είναι καθαρά νομικό  και δυσνόητο για Ασφαλιστές ή άλλους ενδιαφερόμενους πέραν των δικηγόρων - νομικών.

Επειδή τα εργατικά ατυχήματα είναι ένα φαινόμενο που παρά την όποια εξέλιξη στα θέματα πρόληψης δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθούν, κρίνεται σκόπιμο να τονιστεί η ανάγκη να θεσμοθετηθεί η Ασφάλιση Εργοδοτικής Αστικής Ευθύνης και στη χώρα μας, σύμφωνα με πρότυπα και αρχές που ήδη ισχύουν εδώ και πολλά στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Με απλά λόγια ... (Ι)

Ενόψει των όποιων μελλοντικών εξελίξεων, ο εκσυγχρονισμός είναι αναγκαίος. Και, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε πως η ανάπτυξη της Ιδιωτικής Ασφάλισης και ειδικότερα της Ασφάλισης Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης, είναι στοιχείο εκσυγχρονισμού.

Όταν το 1992, ξεκινούσα την καριέρα μου στον κλάδο των Ασφαλίσεων με μια διεθνή Ασφαλιστική Εταιρεία, στο πλαίσιο της εκπαίδευσής μου στη Γαλλία, θυμάμαι μου μιλούσαν για την Ασφάλιση Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης. Μου την εμφάνιζαν δε ως ένα ώριμο ασφαλιστικό προϊόν  χώρες - μέλη της Ευρώπης (τότε ΕΟΚ), το οποίο θα προωθείτο και στις νέες χώρες όπως η Ελλάδα. Ωστόσο, στη συνέχεια, η εξέλιξη ήταν διαφορετική. Η επί σειρά ετών προσπάθεια για την προώθηση της ασφάλισης αυτής και η όλη εμπειρία γύρω από σχετικά θέματα με οδήγησαν στο συμπέρασμα πως δεν είναι τυχαία η υστέρηση του θεσμού της Ιδιωτικής  Ασφάλισης στη χώρα μας. Χρειάζεται ενημέρωση ...
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ στο εξειδικευμένο θέμα της Ασφάλισης Επαγγελματικής Ευθύνης, ξεκινώντας από τα βασικά, γιατί από τη μέχρι τώρα εμπειρία φαίνεται πως η αγορά δεν τη γνωρίζει με επάρκεια ...

Δεν είναι μόνο ο κλάδος του Αυτοκινήτου
 

Είναι γεγονός πως στο πλαίσιο της πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης που η χώρα βιώνει, το διαθέσιμο εισόδημα των καταναλωτών, των επαγγελματιών και των επιχειρήσεων συρρικνώνεται. Δεν υπάρχει ρευστότητα, δεν υπάρχει ανάπτυξη, δεν διαφαίνονται προοπτικές ... Ωστόσο, κάτι πρέπει να γίνει, και κάποια στιγμή θα γίνει, γιατί η ζωή συνεχίζεται.

Σε ότι αφορά την Ιδιωτική Ασφάλιση, κρίνοντας αντικειμενικά τα πράγματα και τις εξελίξεις, μπορεί κάλλιστα να λεχθεί πως υπάρχουν βάσιμες ελπίδες να αναπτυχθεί αν η ασφαλιστική αγορά έχει το σθένος να ξεπεράσει το φόβο και το κόστος του αναγκαίου εκσυγχρονισμού.

Ενδεχόμενη μείωση της καταναλωτικής δαπάνης δεν σημαίνει απαραίτητα και αντίστοιχη μείωση της δαπάνης για την ιδιωτική ασφάλιση. Κάποια πτωτική εξέλιξη στην παραγωγή ασφαλίστρων από τον Κλάδο Αυτοκινήτων λόγω ανταγωνισμού και λόγω συγκυριακής διαφοροποίησης του όγκου των ασφαλιζόμενων αυτοκινήτων (απόσυρση ή κατάθεση πινακίδων ή ακόμη μείωση των ανασφάλιστων αυτοκινήτων), δεν σημαίνει απαραίτητα κρίση στην ιδιωτική ασφάλιση που ατυχώς δείχνει να έχει μέγιστη εξάρτηση από τον υποχρεωτικό Κλάδο Ασφάλισης Αστικής Ευθύνης Αυτοκινήτων!

Πρέπει να εφαρμοστεί ορθολογικά ο θεσμός της Ασφάλισης!
 

Αφορμή για το παρόν άρθρο είναι δημοσίευμα στην ηλεκτρονική εφημερίδα NEXTDEAL με τίτλο: "Απόφαση του Αρείου Πάγου: Γιατρός θα καταβάλλει 584,400 ευρώ για το θάνατο 32χρονης εγκύου".  Το αξιοσημείωτο γύρω από το θέμα στο οποίο αναφέρεται το δημοσίευμα, δεν είναι μόνο το λυπηρό ανθρώπινο δράμα και το ποσό της αποζημίωσης, στο βαθμό που θα καταβληθεί τελικά ή όχι από το ίδιο το γιατρό (αν έχει τη δυνατότητα) ή από κάποια ασφαλιστική εταιρεία αν ήταν σωστά ασφαλισμένος για την επαγγελματική ευθύνη του. Το αξιοσημείωτο και λύπηρό συνάμα είναι η όλη ψυχοφθόρος και ευρωβόρος διαδικασία που ακολουθήθηκε από το 2001 που συνέβηκε το κακό μέχρι την τελεσίδικη απόφαση του Αρείου Πάγου, που εκδόθηκε πρόσφατα!
Εκφράζεται η άποψη πως η ασφαλιστική κάλυψη της “ιατρικής αστικής ευθύνης” (Medical Malpractice) δεν αντιμετωπίζεται ορθολογικά στη χώρα μας, όπως σε όλες τις πολιτισμένες χώρες.

Αναβαθμίζεται η αξιοπιστία της
 

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014, με τίτλο "Πιο αξιόπιστη η ιδιωτική ασφάλιση", (http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=454748)

Η Ασφάλιση είναι ένας διεθνοποιημένος και πλήρως απελευθερωμένος μηχανισμός παροχής υπηρεσιών, που δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον άνθρωπο για τη διασφάλιση της υγείας του, των περιουσιακών στοιχείων και της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του. Ωστόσο, στην Ελλάδα μια τέτοια παραδοχή δεν είναι προφανής. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα, η Ελλάδα, στο σύνολο ετήσιων παραγωγής  ασφαλίστρων επί του ΑΕΠ, βρίσκεται στην τελευταία θέση με ποσοστό 2,3%, με πρώτη τη Μ. Βρετανία με 12,9% και μέσο όρο στην ΕΕ γύρω στο 7,5%.  Στη βάση αυτή, είναι προφανές πως μόνο θετικές μπορεί να είναι οι προοπτικές ανάπτυξης της Ιδιωτικής Ασφάλισης. Βασικές αιτίες  για το χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης της εγχώριας ασφαλιστικής αγοράς:

Μπορεί να αμφισβητηθεί η χρησιμότητα της Ασφάλισης;
 

Δραστηριοποιούμενος, για πάνω από είκοσι χρόνια, στον ασφαλιστικό χώρο και σε συνάφεια με την ευρωπαϊκή ασφαλιστική αγορά (αρχική εμπειρία σε διεθνή Γαλλικό Ασφαλιστικό Όμιλο και επί σειρά ετών συνεργαζόμενος με τους Lloyd’s του Λονδίνου), διαπίστωσα πως σε όλες τις ώριμες αγορές των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κανένας Επαγγελματίας ή Φορέας δεν προσφέρει υπηρεσίες χωρίς ασφαλιστική κάλυψη των όποιων ευθυνών του και καμιά σύγχρονη Επιχείρηση δεν δραστηριοποιείται στο σημερινό διεθνοποιημένο κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον χωρίς ορθολογική ασφάλιση έναντι κινδύνων που μπορούν να απειλήσουν την ανταγωνιστικότητα και τη βιωσιμότητά της. Διαπίστωσα επίσης, όλα αυτά τα χρόνια, πως δυστυχώς λείπει στη χώρα μας αυτό που λέμε  «ασφαλιστική συνείδηση», με αποτέλεσμα ο καταξιωμένος θεσμός της Ασφάλισης να παραμένει “στα αζήτητα” ή να εφαρμόζεται ελλιπώς.