ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ
Δεν χρειάζεται δαπάνη ενέργειας για την “ανακάλυψη του τροχού”!
Αφορμή για το παρόν άρθρο υπήρξε νομικό δημοσίευμα έγκριτου δικηγόρου με τίτλο «το κύρος και η χρήση της ρήτρας Claims Made Policy» (http://goo.gl/JxrfK4), όπου επιχειρείται νομική προσέγγιση ειδικού θέματος που σχετίζεται με την Ασφάλιση Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης και για το οποίο η ισχύουσα, εδώ και αρκετά χρόνια, διεθνής πρακτική εμπειρία έχει δώσει γόνιμη λύση. Σχετικά, σημειώνεται πως η ουσία του όλου θέματος βασίζεται στο συνδυασμό της ετήσιας ανανέωσης του ασφαλιστηρίου με την ημερομηνία της αναδρομικής κάλυψης του εκάστοτε Ασφαλισμένου.
Διεθνοποιημένος θεσμός η Ιδιωτική Ασφάλιση
Η ελληνική νομοθεσία είναι πλήρης σε ότι αφορά τις βασικές της διατάξεις. Επιπλέον, με τις διάφορες Ευρωπαϊκές Οδηγίες που συνεχώς ενσωματώνονται σε αυτή, εκσυγχρονίζεται στα διάφορα κοινωνικού και οικονομικού περιεχομένου θέματα που αφορούν τους Εργαζόμενους, τους Καταναλωτές, τους Επαγγελματίες, τις Επιχειρήσεις και το Φυσικό Περιβάλλον.


Ο ιατρικός τουρισμός ως παροχή συνδυασμένων υπηρεσιών φιλοξενίας και νοσηλείας – υγείας σε εύπορους αλλοδαπούς, είναι βάσιμη επιχειρηματική δραστηριότητα με προσοδοφόρα προοπτική για τη χώρα μας. Συνδυάζει αναψυχή και νοσηλευτικές υπηρεσίες, που στη χώρα μας μπορούν κάλλιστα να ευδοκιμήσουν. Οι άριστες κλιματολογικές συνθήκες στη μεγαλύτερη διάρκεια του χρόνου, ο ήλιος, η θάλασσα, οι φυσικές θερμομεταλλικές ιαματικές πηγές πέρα από τα τεχνητά spa και κάποια οργανωμένα νοσηλευτικά ιδρύματα με άριστο υψηλής στάθμης ιατρικό – νοσηλευτικό προσωπικό, με κατάλληλο οργανωμένο marketing μπορούν κάλλιστα να στηρίξουν επιχειρηματικά σχέδια ιατρικού τουρισμού. Ωστόσο, οποιαδήποτε αναπτυξιακή προσπάθεια ή επένδυση προς την κατεύθυνση αυτή, απαιτεί αντικειμενική ποιότητα υπηρεσιών και τεκμηριωμένη υπευθυνότητα έναντι των όποιων πελατών, αλλοδαπών ή ημεδαπών. Και, οι αρχές αυτές ισχύουν τόσο στις ξεχοδοχειακές υπηρεσίες φιλοξενίας όσο και στις πλέον ευαίσθητες υπηρεσίες ιατρικής φροντίδας.
Με βάση σχετικά δεδομένα από την ελληνική πραγματικότητα, μπορεί να λεχθεί πως για τον σύγχρονο Έλληνα επαγγελματία – επιχειρηματία, το “επιχειρείν επικινδύνως” δεν είναι μόνο θέμα φύσης ή κουλτούρας. Χαρακτηρίζεται και από αντικειμενική άγνοια σύγχρονων κανόνων διαχείρισης κινδύνων και θεμάτων ευθύνης που συνέονται με την εκάστοτε δραστηριότητα. Ίσως το μέχρι τώρα πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό σύστημα που επικρατούσε στη χώρα μας να επέτρεπε κάποιους ιδιάζοντες κανόνες άσκησης επαγγέλματος ή λειτουργίας μιας επιχείρησης. Όμως, το κλίμα της ευρύτερης αγοράς που αλλάζει και η οικονομική κρίση που βαραίνει, επιβάλλουν μια διαφορετική προσέγγιση των ευθυνών και μια αντικειμενική διαχείριση των επαγγελματικών και επιχειρηματικών κινδύνων.