Παροχή Υπηρεσιών

Ποιοτικά - Ασφαλή Προϊόντα & Αξιόπιστες Υπηρεσίες
 

Ο βασικός Νόμος 2251/1994 για την προστασία του Καταναλωτή, κατά την εποχή της θέσπισής του στη χώρα μας, είχε συζητηθεί διεξοδικά αφού εισήγαγε κατά συστηματικό και σαφή τρόπο θέματα που σχετίζονται με την κατασκευή / παραγωγή και την εμπορία προϊόντων καθώς και με την παροχή Υπηρεσιών προς τους Καταναλωτές. Συγκεκριμένα, ο νόμος αυτός σύμφωνα και με τη νομική ορολογία, κατέστησε “αυστηρή” την αστική ευθύνη (“strict” liability) τόσο του Κατασκευαστή – Παραγωγού, Εμπόρου – Διανομέα καταναλωτικών προϊόντων όσο και του Παρέχοντος Υπηρεσίες προς τον Καταναλωτή. Θέμα εξόχως σοβαρό για τη διασφάλιση των συμφερόντων του Καταναλωτή αλλά και για την εξέλιξη των συναλλακτικών ηθών στη σύγχρονη κοινωνία, που γίνεται όλο και πιο πολύπλοκη και απαιτητική. Δυστυχώς όμως στη χώρα μας, ο νόμος αυτός, ειδικά σε ότι αφορά θέματα ευθύνης, έμεινε στα «αζήτητα» και συνεχίζει να αγνοείται.

Υπάρχει έλλειψη υπεύθυνης & αντικειμενικής ενημέρωσης
 

Πρόσφατα, Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014, δημοσιεύθηκε την ηλεκτρονική Πύλη Ενημέρωσης NextDeal, σχόλιο – άρθρο με τίτλο: «Άρειος Πάγος:  Απόφαση σταθμός για τις Ασφαλιστικές Εταιρείες». Προσωπικά, θα έλεγα πως ο τίτλος του συγκεκριμένου άρθρου θα ήταν πιο σωστός αν έγραφε: «Άρειος Πάγος:  Απόφαση σταθμός για την ασφαλιστική αγορά και για τους Έλληνες Καταναλωτές».  Διευκρινίζω πως στον όρο “εγχώρια αγορά” περιλαμβάνονται οι Ασφαλιστικές Εταιρείες, οι Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές, οι Δικηγόροι και κυρίως οι ίδιοι οι Καταναλωτές (Φυσικά Πρόσωπα ή Επιχειρήσεις),  που πληρώνουν για την ασφάλιση και δικαιούνται να έχουν σωστή ασφαλιστική κάλυψη.
Διαβάζοντας το εν λόγω κείμενο, το σχόλιο που αυθόρμητα θα μπορούσα να κάνω είναι: Έλλειψη υπεύθυνης αντικειμενικής ενημέρωσης της εγχώριας αγοράς πάνω στο ουσιαστικό θέμα της Αστικής Ευθύνης σε σχέση με την παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών.

Καθοριστικός ο ρόλος της Ασφάλισης

Το θεσμικό πλαίσιο. Εδώ και αρκετά χρόνια, ο βασικός Νόμος 2251/94 για την προστασία του Καταναλωτή όπως έχει συμπληρωθεί – προσαρμοσθεί στα ισχύοντα ευρωπαϊκά πρότυπα, αποτελεί ένα καθόλα σύγχρονο πλαίσιο που διασφαλίζει τα συμφέροντα του Καταναλωτή σε ότι αφορά τα καταναλωτικά αγαθά (i) και τις υπηρεσίες που του προσφέρονται (ii). Σύμφωνα και με τη νομική ορολογία, ο νόμος κατέστησε “αυστηρή” την αστική ευθύνη (“strict” liability) τόσο του Κατασκευαστή – Παραγωγού, Εμπόρου – Διανομέα καταναλωτικού προϊόντος όσο και του Παρέχοντος Υπηρεσίες προς τον Καταναλωτή. Θέμα εξόχως σοβαρό για τη διασφάλιση των συμφερόντων του Καταναλωτή αλλά και για την εξέλιξη των συναλλακτικών ηθών στη σύγχρονη κοινωνία, που γίνεται όλο και πιο πολύπλοκη και απαιτητική. Δυστυχώς όμως ο νόμος αυτός, σε ότι αφορά θέματα ευθύνης στη χώρα μας, έμεινε στα «αζήτητα» και συνεχίζει μέχρι στιγμής να αγνοείται. Είναι ωστόσο σαφές ότι οι ευθύνες υπάρχουν.

Δεν αρκεί η δήλωση και η “βιτρίνα” του ISO

Είναι γνωστό, πως οι αρχές «Προστασία του Καταναλωτή» και «Απελευθέρωση Επαγγελμάτων, αποτελούν βασικά «δόγματα» της Ενωμένης Ευρώπης.

Ο Ευρωπαίος πολίτης έχει κατά βάση τα ίδια δικαιώματα και παρόμοιες υποχρεώσεις. Σε πολλούς τομείς, όπως είναι η Παροχή Υπηρεσιών, καταβάλλεται σημαντική προσπάθεια για τη σύγκλιση των νομοθεσιών αλλά και της ουσίας των ενδοευρωπαϊκών συναλλαγών. Προς την κατεύθυνση αυτή, είναι προφανές πως η όποια προσπάθεια σύγκλισης με γνώμονα την ποιότητα και την αξιοπιστία, θα είναι προς «τα πάνω» και όχι προς «τα κάτω», ώστε το όποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, να προσφέρει στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις ίδιες ευκαιρίες και παρόμοια εξασφάλιση.

Ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους Καταναλωτές και όχι μόνο

Σε ειδική Έκθεση του 2012, της Επιτροπής Αστικής Ευθύνης της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος για την κατάσταση του κλάδου Ασφάλισης Αστικής Ευθύνης στην Ελλάδα (εκτός Αυτοκινήτου), τεκμηριώνεται, μεταξύ άλλων, η μεγάλη υστέρηση του κλάδου Ασφάλισης Γενικής Αστικής Ευθύνης έναντι του κοινωνικού συνόλου.
Σημειώνεται πως ο συγκεκριμένος Κλάδος δεν ενδιαφέρει μόνο τους Καταναλωτές και τις Ασφαλιστικές Εταιρείες. Αφορά και Ασφαλιστικούς Διαμεσολαβητές που αναζητούν νέους τομείς δράσης και ανάπτυξης των υπηρεσιών που έχουν ανάγκη Καταναλωτές (Φυσικά Πρόσωπα ή Επιχειρήσεις) καθώς και τους δικηγόρους που συμβάλλουν στην εύρυθμη – σύννομη λειτουργία της κοινωνίας.

Εγγύηση αξιοπιστίας η Ασφάλιση Επαγγελματικής Ευθύνης

Οι έννοιες που συνδέουν τα θέματα «Παροχή Υπηρεσιών» και «Προστασία Καταναλωτή» και αφορούν τον οποιοδήποτε Επαγγελματία που προσφέρει υπηρεσίες έναντι αμοιβής, είναι:

- «Επαγγελματικά προσόντα» δηλαδή κατάλληλη επαγγελματική εκπαίδευση του παρέχοντος κάποια υπηρεσία έναντι αμοιβής
- «Διαπίστευση», δηλαδή απονομή επάρκειας σε ότι αφορά ελάχιστες αποδεκτές προϋποθέσεις για την άσκηση της αντίστοιχης δραστηριότητας του Επαγγελματία που παρέχει την υπηρεσία και
- «Εγγύηση» σε ότι αφορά την ποιότητα και αξιοπιστία των παρεχομένων υπηρεσιών ώστε να ικανοποιείται ο Καταναλωτής που πληρώνει.