Professional Liability

Εύλογες Ερωτήσεις & Υπεύθυνες Απαντήσεις
 

Αφορμή για το παρόν είναι το πρόσφατο δημοσίευμα σε εφημερίδα της Κύπρου (goo.gl/1AwoYe) σύμφωνα με το οποίο Αρχιτεκτονικό Γραφείο καταδικάστηκε να αποζημιώσει ποσό της τάξεως των 2 εκ ευρώ για λόγους επαγγελματικής ευθύνης. Το θέμα της Επαγγελματικής Ευθύνης αφορά τον κάθε Αρχιτέκτονα ή Μηχανικό αλλά και τους Εργοδότες που πληρώνουν για τις υπηρεσίες τους. Ωστόσο, οι περισσότεροι από τους Μηχανικούς το αγνοούν ή διακριτικά το προσπερνούν. Λιγότεροι είναι αυτοί που προβληματίζονται. Ελάχιστοι δε είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για την ορθολογική αντιμετώπισή του που σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, δεν είναι άλλη από την ασφαλιστική κάλυψη.
Και όμως οι καιροί αλλάζουν. Το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο σχετικά με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων και την προστασία του Καταναλωτή, οι σύγχρονες κοινωνικο-οικονομικές εξελίξεις και η οικονομική κρίση, εισάγουν νέα δεδομένα στην άσκηση του επαγγέλματος .

Λαμβάνοντας υπόψη την εγχώρια  πραγματικότητα και την ευρύτερη ευρωπαϊκή - διεθνή εμπειρία γύρω από το θέμα της Ευθύνης και της Ασφάλισης, γίνεται σχετική ανάλυση με τη μορφή απαντήσεων σε εύλογες ερωτήσεις που κατά καιρούς τίθενται.

Επαγγελματική Ευθύνη Μηχανικών
 

Νέο Σχέδιο Νόμου για τον «Έλεγχο και την Προστασία του Δομημένου Περιβάλλοντος» βρίσκεται σε διαβούλευση (http://www.opengov.gr/minenv/?p=7778). Αναγκαίο, γιατί πρέπει κάποτε να δρομολογηθούν και να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις ώστε να ισχύει και στη χώρα μας θεσμικό πλαίσιο παρόμοιο με αυτό που εφαρμόζεται σε όλες τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης.

Είναι προφανές πως στο πλαίσιο του νέου νόμου για την πολεοδόμηση χρειάζεται αποφασιστική βούληση από την πλευρά της Πολιτείας ώστε να μην υπάρχουν κενά ή αναστολές στην εφαρμογή των άρθρων του νέου νόμου και να μην προβλέπονται μελλοντικές “ρυθμιστικές” Υπουργικές Αποφάσεις που να ακυρώνουν στην πράξη τα όποια εκσυγχρονιστικά μέτρα. Όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Σύλλογος Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος, “αφού η Πολιτεία προσπαθεί να διαμορφώσει εκ νέου τους μηχανισμούς ελέγχου και λειτουργίας της στον τομέα των ακινήτων και να θέσει τέρμα στις παθογένειες του παρελθόντος, οποιαδήποτε νομοθετική ή άλλη πρωτοβουλία πρέπει να είναι σύγχρονη, σαφής, πλήρως τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη”.

Μύθος και Πραγματικότητα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015, με τίτλο «"Άνοιγμα" αγορών: Μύθος και πραγματικότητα».

Αφορμή για το παρόν κείμενο υπήρξε σχετικό δημοσίευμα στον ηλεκτρονικό τύπο, το οποίο αναφέρεται σε κινητικότητα κάποιων ασφαλιστικών εταιρειών στο να προωθήσουν ασφαλιστικές λύσεις στο πλαίσιο νέας νομοθετικής απαίτησης για υποχρεωτική κάλυψη Αστικής Ευθύνης σε Τεχνικά Επαγγέλματα (ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς, ψυκτικούς, τεχνίτες καυστήρων κ.α.).  Δηλαδή, με απλά λόγια, μέσω κάποιας υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης, να αποζημιώνονται οι πελάτες τους για τυχόν ζημιές που προκαλούν από αμέλεια, λάθος ή παράλειψη στο πλαίσιο των εργασιών τους. Καλό το νέο και ακόμη καλύτερες οι θετικές προθέσεις των καινοτόμων ασφαλιστικών εταιρειών, για κάτι που αντικειμενικά φαίνεται να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Μέτρο, που ήδη σε κάποια  επαγγέλματα κάλλιστα ισχύει και εφαρμόζεται, διεξοδικά και αξιόπιστα  μέχρι κάποιο βαθμό.

Ποιοτικά - Ασφαλή Προϊόντα & Αξιόπιστες Υπηρεσίες
 

Ο βασικός Νόμος 2251/1994 για την προστασία του Καταναλωτή, κατά την εποχή της θέσπισής του στη χώρα μας, είχε συζητηθεί διεξοδικά αφού εισήγαγε κατά συστηματικό και σαφή τρόπο θέματα που σχετίζονται με την κατασκευή / παραγωγή και την εμπορία προϊόντων καθώς και με την παροχή Υπηρεσιών προς τους Καταναλωτές. Συγκεκριμένα, ο νόμος αυτός σύμφωνα και με τη νομική ορολογία, κατέστησε “αυστηρή” την αστική ευθύνη (“strict” liability) τόσο του Κατασκευαστή – Παραγωγού, Εμπόρου – Διανομέα καταναλωτικών προϊόντων όσο και του Παρέχοντος Υπηρεσίες προς τον Καταναλωτή. Θέμα εξόχως σοβαρό για τη διασφάλιση των συμφερόντων του Καταναλωτή αλλά και για την εξέλιξη των συναλλακτικών ηθών στη σύγχρονη κοινωνία, που γίνεται όλο και πιο πολύπλοκη και απαιτητική. Δυστυχώς όμως στη χώρα μας, ο νόμος αυτός, ειδικά σε ότι αφορά θέματα ευθύνης, έμεινε στα «αζήτητα» και συνεχίζει να αγνοείται.

Δεν χρειάζεται δαπάνη ενέργειας για την “ανακάλυψη  του  τροχού”!

 

Αφορμή για το παρόν άρθρο υπήρξε νομικό δημοσίευμα έγκριτου δικηγόρου με τίτλο «το κύρος και η χρήση της ρήτρας Claims Made Policy» (http://goo.gl/JxrfK4), όπου επιχειρείται νομική προσέγγιση ειδικού θέματος που σχετίζεται με την Ασφάλιση Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης και για το οποίο η ισχύουσα, εδώ και αρκετά χρόνια, διεθνής πρακτική εμπειρία έχει δώσει γόνιμη λύση. Σχετικά, σημειώνεται πως η ουσία του όλου θέματος βασίζεται στο συνδυασμό της ετήσιας ανανέωσης του ασφαλιστηρίου με την ημερομηνία της αναδρομικής κάλυψης του εκάστοτε Ασφαλισμένου.
 

Διεθνοποιημένος θεσμός η Ιδιωτική Ασφάλιση

Η ελληνική νομοθεσία είναι πλήρης σε ότι αφορά τις βασικές της διατάξεις. Επιπλέον, με τις διάφορες Ευρωπαϊκές Οδηγίες που συνεχώς ενσωματώνονται σε αυτή, εκσυγχρονίζεται στα διάφορα  κοινωνικού και οικονομικού περιεχομένου θέματα που αφορούν τους Εργαζόμενους, τους  Καταναλωτές, τους Επαγγελματίες, τις Επιχειρήσεις και το Φυσικό Περιβάλλον.

Βασική παράμετρος η Επαγγελματική Ευθύνη
 

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 9 Σεπτεμβρίου 2014, με τίτλο "Απαραίτητη η θεσμοθέτηση της επαγγελματικής ευθύνης", με αφορμή νέες διαβουλεύσεις επί του θέματος (http://www.capital.gr/News.asp?id=2098106)

Το κλίμα της οικονομικής κρίσης και οι μέχρι τώρα διαβουλεύσεις γύρω από  το θέμα της «απελευθέρωσης επαγγελμάτων», μάλλον δεν δίνουν ξεκάθαρη αντικειμενική εικόνα όχι μόνο στο ευρύ κοινό αλλά και στους ίδιους τους επαγγελματίες. Φαίνεται πως οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι επιστημονικοί σύλλογοι και τα σωματεία τους να μην έχουν συνειδητοποιήσει, επί της ουσίας, τη νέα πραγματικότητα, αφού η συντριπτική πλειοψηφία εξ αυτών φαίνεται να αγνοεί ή να υποβαθμίζει τη σημασία της εξέλιξης αυτής επιμένοντας σε παρωχημένες πρακτικές με βραχυπρόθεσμα συντεχνιακά οφέλη. Ωστόσο, θα πρέπει να γίνει αντιληπτό πως η πολυσυζητημένη απελευθέρωση των επαγγελμάτων, που εσφαλμένα προβάλλεται από ορισμένους ως μια ακόμα καταπιεστική μνημονιακή απαίτηση, είναι αναγκαία συνθήκη για τον οικονομικό και  κοινωνικό εκσυγχρονισμό του συστήματος παροχής υπηρεσιών και για την πολυπόθητη οικονομική ανάπτυξη.

Αναγκαία η αλλαγή νοοτροπίας
 

Παρά την οικονομική κρίση και ίσως λόγω αυτής, με δεδομένη την αδυναμία του Κράτους Πρόνοιας να παράσχει με επάρκεια Υγεία και Συντάξεις, είναι προφανές πως το κοινωνικοοικονομικό σύστημα της χώρας έχει απόλυτη ανάγκη την Ιδιωτική Ασφάλιση. Το θέμα που τίθεται είναι κατά πόσο αυτή είναι σε θέση να ανταποκριθεί με τη δέουσα επάρκεια αξιοπιστίας. Προς τούτο εκφράζονται επιφυλάξεις καθόσον χρειάζεται ανασυγκρότηση της ασφαλιστικής  αγοράς με εκσυγχρονισμό, επάρκεια κεφαλαίων, συγχωνεύσεις κλπ. Το βασικό πρόβλημα για την ανάκαμψη του ασφαλιστικού κλάδου, σχετίζεται με αντιστάσεις από τις δυνάμεις αδράνειας  λόγω του “χαλαρού” ελεγκτικού μηχανισμού των προηγούμενων χρόνων και με το νέο  καθεστώς των αυστηρών ευρωπαϊκών απαιτήσεων σε θέματα ποιότητας, διαφάνειας και αξιοπιστίας.

Κριτήριο ωριμότητας η Ασφάλιση
 

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, 19 Αυγούστου 2014, με τίτλο "Όταν η Εταιρική & Αστική Ευθύνη συναντώνται"

Σε δημόσια διαβούλευση έθεσε το Υπουργείο Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας το σχέδιο δράσης για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ) καλώντας όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να καταθέσουν τις απόψεις τους. Στη σχετική ανακοίνωση του υπουργείου, αναφέρεται πως το νέο Εθνικό Σχέδιο Δράσης, μεταξύ άλλων, “περικλείει την ευθύνη  κάθε επιχείρησης ή οργανισμού απέναντι στους ανθρώπους, την κοινωνία και το περιβάλλον για τον τρόπο που τους επηρεάζει από την άσκηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας”.
Με την ευκαιρία προώθησης ενός τέτοιου νομοθετήματος εκσυγχρονισμού. κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί η ανάγκη για παράλληλη προσέγγιση και ένταξη  του θεσμού της Ασφάλισης Αστικής Ευθύνης Επιχειρήσεων έναντι του Κοινού, των Εργαζομένων και του Περιβάλλοντος, σύμφωνα με την ισχύουσα ευρωπαϊκή / διεθνή πρακτική.

Γνώμονας η ποιότητα υπηρεσιών για την εξασφάλιση του Καταναλωτή 

Αφορμή για το παρόν σχόλιο υπήρξε αξιόλογο άρθρο του κ. Παναγιώτη Ρεγκούκου, το οποίο δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα  NEXTDEAL με τίτλο: Η Ασφάλεια  «πουλιέται», δεν «αγοράζεται»!

Κατά βάση, θα διαφωνούσα με τον τίτλο καθόσον παραπέμπει σε μια παρωχημένη εικόνα του Ασφαλιστή- Πωλητή, ο οποίος με ευγενικό τρόπο κλείνει ραντεβού με υποψήφιους Πελάτες και με την τσάντα στο χέρι τους επισκέπτεται για να «πουλήσει» κάποιο ασφαλιστήριο συμβόλαιο. Κρίνεται σκόπιμο να επισημανθεί πως προφανώς, στον τίτλο του άρθρου, η λέξη «Ασφάλεια»  υπονοεί τη λέξη «Ασφάλιση». Είναι πλέον δόκιμος όρος στην απόδοση του διεθνούς όρου Insurance έναντι του όρου «Ασφάλεια» που αναφέρεται σε κάτι το διαφορετικό και που είναι Πρόληψη (Safety) ή Προστασία (Security). Σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, η «Ασφάλεια» με την έννοια της Πρόληψης – Προστασίας είναι απαραίτητη να υπάρχει γιατί έτσι η Ασφάλιση γίνεται πιο εύκολα και φθηνότερα. Παράλληλα, παρέχεται το πλήρες αίσθημα της Διασφάλισης έναντι κινδύνων που μπορεί να επέλθουν από ανωτέρα βία, τυχαίο γεγονός ή ανθρώπινη αμέλεια.

Υπάρχει έλλειψη υπεύθυνης & αντικειμενικής ενημέρωσης
 

Πρόσφατα, Παρασκευή 14 Μαρτίου 2014, δημοσιεύθηκε την ηλεκτρονική Πύλη Ενημέρωσης NextDeal, σχόλιο – άρθρο με τίτλο: «Άρειος Πάγος:  Απόφαση σταθμός για τις Ασφαλιστικές Εταιρείες». Προσωπικά, θα έλεγα πως ο τίτλος του συγκεκριμένου άρθρου θα ήταν πιο σωστός αν έγραφε: «Άρειος Πάγος:  Απόφαση σταθμός για την ασφαλιστική αγορά και για τους Έλληνες Καταναλωτές».  Διευκρινίζω πως στον όρο “εγχώρια αγορά” περιλαμβάνονται οι Ασφαλιστικές Εταιρείες, οι Ασφαλιστικοί Διαμεσολαβητές, οι Δικηγόροι και κυρίως οι ίδιοι οι Καταναλωτές (Φυσικά Πρόσωπα ή Επιχειρήσεις),  που πληρώνουν για την ασφάλιση και δικαιούνται να έχουν σωστή ασφαλιστική κάλυψη.
Διαβάζοντας το εν λόγω κείμενο, το σχόλιο που αυθόρμητα θα μπορούσα να κάνω είναι: Έλλειψη υπεύθυνης αντικειμενικής ενημέρωσης της εγχώριας αγοράς πάνω στο ουσιαστικό θέμα της Αστικής Ευθύνης σε σχέση με την παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών.