Γιατί δεν υπάρχει ασφάλιση
Δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα του τεχνικού κλάδου www.b2green.gr στις 1/7/2026
Αφορμή για το παρόν άρθρο είναι το γεγονός της κατάρρευσης πολυκατοικίας στα Πετράλωνα. "Καμπανάκια" σαν το συγκεκριμένο συμβάν, υπενθυμίζουν πως είναι πλέον καιρός να δούμε το όλο θέμα της δόμησης όχι απλά από την πλευρά της έκδοσης οικοδομικής αδείας χωρίς γραφειοκρατία και με λιγότερη διαφθορά αλλά με εφαρμογή κανόνων δόμησης σύμφωνα με την ισχύουσα ευρωπαϊκή / διεθνή πρακτική.
Βασικό συστατικό του εκσυγχρονισμού του συστήματος δόμησης είναι η Ασφάλιση Επαγγελματικής Ευθύνης Μηχανικού, που δεν έχει σχέση με κάποιες ασφαλιστικές προσεγγίσεις (ενίοτε με ασφαλιστήρια μειωμένης ποιότητας και πληρότητας) όπως: "ασφάλιση έργου" ή "ασφάλιση αστικής ευθύνης" ή "ασφάλιση εργοδοτικής ευθύνης".
Οικοδομικές Άδειες με AI αλλά Μηχανικοί “όμηροι” Ποινικής Ευθύνης!
Δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδος ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, στις 7/5/2026
Μετά από μια μακρόχρονη (πάνω από 40 χρόνια) καριέρα Μηχανικού - εξειδικευμένου Ασφαλιστή, έχω να δηλώσω τούτο: Τα κατασκευαστικά έργα ακολουθούν μια παγκόσμια εξελικτική πορεία όπου οι κίνδυνοι πάντα υπάρχουν και οι ευθύνες παραμένουν αναλλοίωτες. Μοναδικός τρόπος για την αντιμετώπιση των κινδύνων και τη διευθέτηση των όποιων συνεπειών, είναι η Ασφάλιση.
Το τονίζω για μια ακόμη φορά με το παρακάτω άρθρο μου: Πρέπει να προσεγγίσουμε σωστά την Ασφάλιση Επαγγελματικής Ευθύνης και στη χώρα μας, σύμφωνα με την ισχύουσα διεθνή πρακτική.
Οι θεσμικές εξελίξεις
Είναι γεγονός πως η Πολιτεία, μέσω της δημιουργίας του Εθνικού Οργανισμού Κτηματολογίου & Ελέγχου Δόμησης (ΕΟΚΕΔ) ενοποιώντας το Κτηματολόγιο και τις Υπηρεσίες Δόμησης σε έναν ενιαίο φορέα, επιχειρεί τη θεσμοθέτηση ενός νέου θεσμικού πλαισίου με:
Η όλη προσπάθεια είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, προκειμένου να ξεπεραστούν οι λειτουργικές “αρρυθμίες” (π.χ. καθυστερήσεις στην έκδοση οικοδομικών αδειών) που υπάρχουν στις Υπηρεσίες Δόμησης). Ωστόσο, η μέριμνα της Πολιτείας δεν πρέπει να είναι απλά η έκδοση οικοδομικής άδειας με λιγότερη γραφειοκρατία και μικρότερη πιθανότητα διαπλοκής.
Απώτερος στόχο της όλης μεταρρύθμισης του συστήματος δόμησης πρέπει να είναι η θέσπιση πρακτικών κανόνων που αντικειμενικά διασφαλίζουν την ασφάλεια των δομικών έργων και “θωρακίζουν” τους μηχανικούς που τα παράγουν.
Από την Πρόληψη στη Θωράκιση μέσω της Ασφάλισης
Δημοσιεύθηκε στο portal ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ καθώς και στο INSURANCE WORLD
Δημοσιεύθηκε στο ασφαλιστικό portal NEXTDEAL στις 22/4/2026 και στο κατασκευαστικό - τεχνολογικό portal B2Green στις 21/4/2026.
Στο ξεκίνημα της καριέρας μου στον ασφαλιστικό κλάδο (το 1992), είχα την τύχη να αποκτήσω σε μεγάλο ασφαλιστικό όμιλο της Γαλλίας εξειδικευμένη τεχνογνωσία underwriter γύρω από την ασφάλιση οικοδομικών έργων και μεγάλων κατασκευαστικών έργων υποδομής. Δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον ευρύτερο κλάδο των οικοδομικών έργων, προσπάθησα από την πρώτη στιγμή να προωθήσω την ιδέα της ορθολογικής κάλυψης κινδύνων που δεν περιορίζεται στην κλασική ασφάλιση “Κατά Παντός Κινδύνου” κατασκευής αλλά επεκτείνεται στην κάλυψη κινδύνων μελέτης - επίβλεψης (ασφάλιση “Επαγγελματικής Ευθύνης Μηχανικού”) αλλά και στην ασφάλιση “10ετούς Εγγύησης Κατασκευαστή” (ασφαλιστικό προϊόν που καλύπτει ζημιές από “κρυφά” κατασκευαστικά ελαττώματα, που ως γνωστόν αποτελούν standard εξαίρεση στα κλασικά ασφαλιστήρια κατοικίας / περιουσίας). Φυσικά, πολύ νωρίς διαπίστωσα πως η ανώριμη εγχώρια αγορά δεν γνώριζε αλλά και δεν ενδιαφερόταν για παρόμοια καινοτόμα ασφαλιστικά προϊόντα.
Απαιτείται ορθολογική προσέγγιση
Δημοσιεύθηκε στον ηλεκτρονική πύλη ενημέρωσης NextDeal στις 2/3/2026
Το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών με τίτλο «Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση μεταφορών» φέρνει σημαντικές αλλαγές στο τοπίο της οδικής βοήθειας στην Ελλάδα. Μεταξύ αυτών, ξεχωρίζει η νέα απαίτηση για Ασφάλιση Επαγγελματικής Ευθύνης. Ωστόσο, μια προσεκτική ανάγνωση της διάταξης αποκαλύπτει μια σοβαρή εννοιολογική σύγχυση που θυμίζει τη λαϊκή ρήση: "Βαφτίζουμε το κρέας ψάρι για να πούμε πως νηστεύουμε".
Συγκεκριμένα, στο άρθρο 58 (παράγραφος 1δ) του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου, αναφέρεται ότι: «...οι επιχειρήσεις οδικής βοήθειας οφείλουν να έχουν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης έναντι των πελατών τους για σωματικές βλάβες και υλικές ζημίες...»
Εδώ εντοπίζεται μια ελληνική "πατέντα" που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη διεθνή ασφαλιστική πρακτική. Ενώ η απαίτηση για Ασφάλιση Επαγγελματικής Ευθύνης προκύπτει από Ευρωπαϊκές Οδηγίες, η ελληνική προσαρμογή την υποβιβάζει σε μια απλή Γενική Αστική Ευθύνη.
Απαραίτητη η ρήξη με τη συντηρητική συμβατικότητα
Δημοσιεύθηκε στις 10/2/2026 στο portal ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ
Ο Γράφων, με στοχευμένη αρθρογραφία, με εισηγήσεις σε επαγγελματικά σεμινάρια και ειδικές εκδηλώσεις καθώς και με διάφορες αναρτήσεις στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, αναφέρεται πολύ συχνά στην Ασφάλιση Εργοδοτικής Ευθύνης. Η όλη προσπάθεια στοχεύει στο να περάσει το μήνυμα πως η Ασφάλιση Εργοδοτικής Ευθύνης πρέπει να καταστεί συνειδητή επιλογή ή/και υποχρεωτικό θεσμικό εργαλείο για την προστασία της εργασίας και του καταναλωτή, για τη διασφάλιση της επιχειρηματικότητας και της κοινωνικής συνοχής. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και το παρόν άρθρο το οποίο αποτελεί συνέχεια αυτού που δημοσιεύθηκε πρόσφατα με τίτλο “ Εργατικά Ατυχήματα & Ασφάλιση Εργοδοτικής Ευθύνης (Ι) _ Πρόληψη & Οικονομική Θωράκιση: Δύο πυλώνες για την ασφάλεια της εργασίας”.
Η Διεθνής πρακτική
Η προστασία εργαζομένων μέσω της πρόληψης ατυχημάτων αποτελεί πρωταρχικό αξίωμα σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα και διασφαλίζεται με μια σειρά θεσμικών μέτρων, που ισχύουν ενιαία σε όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ.
Σε όλες τις προηγμένες χώρες, δε νοείται επιχείρηση χωρίς Ασφάλιση Εργοδοτικής Αστικής Ευθύνης. Δηλαδή, ασφαλιστική κάλυψη της εκ του νόμου υποχρέωσης της επιχείρησης για πλήρεις αποζημιώσεις για ανικανότητα, θάνατο και ψυχική οδύνη σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος.
Η Ελληνική πρακτική
Στην Ελλάδα, ενώ διαθέτουμε ένα σύγχρονο νομοθετικό πλαίσιο πρόληψης και ασφάλειας εργασίας, υστερούμε σημαντικά στον έλεγχο εφαρμογής του στην πράξη. Υστερούμε επίσης στην οικονομική διαχείριση των συνεπειών ενός εργατικού ατυχήματος.
Αφορμή για το παρόν άρθρο και για αυτό που θα ακολουθήσει, υπήρξε το πρόσφατο τραγικό εργατικό δυστύχημα με ανθρώπινα θύματα, που συνέβη στις 26 Ιανουαρίου 2025, σε επιχείρηση στην περιοχή των Τρικάλων.
Η προστασία των εργαζομένων μέσω της πρόληψης αποτελεί θεμελιώδες αξίωμα για κάθε σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Ωστόσο, παρά τα αυστηρά μέτρα, ο κίνδυνος ενός ατυχήματος παραμένει πάντα υπαρκτός. Υπό το βάρος των κοινωνικών πιέσεων και των συνακολούθων οικονομικών συνεπειών γύρω από τα εργατικά ατυχήματα, η διεθνής πρακτική εδώ και πολλά χρόνια, εισήγαγε, δια νόμου ή θεσμικά:
Έχοντας διαγράψει έναν πλήρη επαγγελματικό κύκλο στον κλάδο των γενικών ασφαλίσεων, νιώθω την ανάγκη να καταθέσω ορισμένες σκέψεις - απόσταγμα της μακρόχρονης εμπειρίας στην εγχώρια αγορά και της στενής συνεργασίας με τις ώριμες αγορές της Γαλλίας (στο ξεκίνημα της καριέρας μου) και για αρκετά χρόνια του Λονδίνου /Lloyd's.
Επιθυμία μου είναι να προκαλέσω γόνιμο προβληματισμό και σε διάλογο για τη βελτίωση του δείκτη διείσδυσης της ιδιωτικής ασφάλισης στη χώρα μας, ο οποίος παραμένει καθηλωμένος κάτω από το 2,5% του ΑΕΠ όταν ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι γύρω στο 8,5%. Και, η απόσταση αυτή δεν είναι απλώς ένα στατιστικό στοιχείο. Είναι ουσιαστικός δείκτης υστέρησης της εγχώριας ασφαλιστικής αγοράς που δεν μπορεί πάντα να αποδίδεται στην έλλειψη ασφαλιστικής συνείδησης του Έλληνα Καταναλωτή (Φυσικά Πρόσωπα, Επαγγελματίες και Επιχειρήσεις). Είναι στοιχείο που σύγχρονο ευρωπαϊκό περιβάλλον προτρέπει στην ανάδειξη νέων ασφαλιστικών αναγκών και στην προώθηση κατάλληλων αξιόπιστων προϊόντων.
Η αποζημίωση δεν είναι πάντα αυτονόητη.
