Professional Liability Insurance

Εύλογες Ερωτήσεις & Υπεύθυνες Απαντήσεις
 

Αφορμή για το παρόν είναι το πρόσφατο δημοσίευμα σε εφημερίδα της Κύπρου (goo.gl/1AwoYe) σύμφωνα με το οποίο Αρχιτεκτονικό Γραφείο καταδικάστηκε να αποζημιώσει ποσό της τάξεως των 2 εκ ευρώ για λόγους επαγγελματικής ευθύνης. Το θέμα της Επαγγελματικής Ευθύνης αφορά τον κάθε Αρχιτέκτονα ή Μηχανικό αλλά και τους Εργοδότες που πληρώνουν για τις υπηρεσίες τους. Ωστόσο, οι περισσότεροι από τους Μηχανικούς το αγνοούν ή διακριτικά το προσπερνούν. Λιγότεροι είναι αυτοί που προβληματίζονται. Ελάχιστοι δε είναι αυτοί που ενδιαφέρονται για την ορθολογική αντιμετώπισή του που σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική, δεν είναι άλλη από την ασφαλιστική κάλυψη.
Και όμως οι καιροί αλλάζουν. Το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο σχετικά με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων και την προστασία του Καταναλωτή, οι σύγχρονες κοινωνικο-οικονομικές εξελίξεις και η οικονομική κρίση, εισάγουν νέα δεδομένα στην άσκηση του επαγγέλματος .

Λαμβάνοντας υπόψη την εγχώρια  πραγματικότητα και την ευρύτερη ευρωπαϊκή - διεθνή εμπειρία γύρω από το θέμα της Ευθύνης και της Ασφάλισης, γίνεται σχετική ανάλυση με τη μορφή απαντήσεων σε εύλογες ερωτήσεις που κατά καιρούς τίθενται.

Επαγγελματική Ευθύνη Μηχανικών
 

Νέο Σχέδιο Νόμου για τον «Έλεγχο και την Προστασία του Δομημένου Περιβάλλοντος» βρίσκεται σε διαβούλευση (http://www.opengov.gr/minenv/?p=7778). Αναγκαίο, γιατί πρέπει κάποτε να δρομολογηθούν και να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις ώστε να ισχύει και στη χώρα μας θεσμικό πλαίσιο παρόμοιο με αυτό που εφαρμόζεται σε όλες τις προηγμένες χώρες της Ευρώπης.

Είναι προφανές πως στο πλαίσιο του νέου νόμου για την πολεοδόμηση χρειάζεται αποφασιστική βούληση από την πλευρά της Πολιτείας ώστε να μην υπάρχουν κενά ή αναστολές στην εφαρμογή των άρθρων του νέου νόμου και να μην προβλέπονται μελλοντικές “ρυθμιστικές” Υπουργικές Αποφάσεις που να ακυρώνουν στην πράξη τα όποια εκσυγχρονιστικά μέτρα. Όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο Σύλλογος Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος, “αφού η Πολιτεία προσπαθεί να διαμορφώσει εκ νέου τους μηχανισμούς ελέγχου και λειτουργίας της στον τομέα των ακινήτων και να θέσει τέρμα στις παθογένειες του παρελθόντος, οποιαδήποτε νομοθετική ή άλλη πρωτοβουλία πρέπει να είναι σύγχρονη, σαφής, πλήρως τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη”.

Μύθος και Πραγματικότητα

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015, με τίτλο «"Άνοιγμα" αγορών: Μύθος και πραγματικότητα».

Αφορμή για το παρόν κείμενο υπήρξε σχετικό δημοσίευμα στον ηλεκτρονικό τύπο, το οποίο αναφέρεται σε κινητικότητα κάποιων ασφαλιστικών εταιρειών στο να προωθήσουν ασφαλιστικές λύσεις στο πλαίσιο νέας νομοθετικής απαίτησης για υποχρεωτική κάλυψη Αστικής Ευθύνης σε Τεχνικά Επαγγέλματα (ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς, ψυκτικούς, τεχνίτες καυστήρων κ.α.).  Δηλαδή, με απλά λόγια, μέσω κάποιας υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης, να αποζημιώνονται οι πελάτες τους για τυχόν ζημιές που προκαλούν από αμέλεια, λάθος ή παράλειψη στο πλαίσιο των εργασιών τους. Καλό το νέο και ακόμη καλύτερες οι θετικές προθέσεις των καινοτόμων ασφαλιστικών εταιρειών, για κάτι που αντικειμενικά φαίνεται να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Μέτρο, που ήδη σε κάποια  επαγγέλματα κάλλιστα ισχύει και εφαρμόζεται, διεξοδικά και αξιόπιστα  μέχρι κάποιο βαθμό.

Ποιοτικά - Ασφαλή Προϊόντα & Αξιόπιστες Υπηρεσίες
 

Ο βασικός Νόμος 2251/1994 για την προστασία του Καταναλωτή, κατά την εποχή της θέσπισής του στη χώρα μας, είχε συζητηθεί διεξοδικά αφού εισήγαγε κατά συστηματικό και σαφή τρόπο θέματα που σχετίζονται με την κατασκευή / παραγωγή και την εμπορία προϊόντων καθώς και με την παροχή Υπηρεσιών προς τους Καταναλωτές. Συγκεκριμένα, ο νόμος αυτός σύμφωνα και με τη νομική ορολογία, κατέστησε “αυστηρή” την αστική ευθύνη (“strict” liability) τόσο του Κατασκευαστή – Παραγωγού, Εμπόρου – Διανομέα καταναλωτικών προϊόντων όσο και του Παρέχοντος Υπηρεσίες προς τον Καταναλωτή. Θέμα εξόχως σοβαρό για τη διασφάλιση των συμφερόντων του Καταναλωτή αλλά και για την εξέλιξη των συναλλακτικών ηθών στη σύγχρονη κοινωνία, που γίνεται όλο και πιο πολύπλοκη και απαιτητική. Δυστυχώς όμως στη χώρα μας, ο νόμος αυτός, ειδικά σε ότι αφορά θέματα ευθύνης, έμεινε στα «αζήτητα» και συνεχίζει να αγνοείται.

Με απλά λόγια ... (Ι)

Ενόψει των όποιων μελλοντικών εξελίξεων, ο εκσυγχρονισμός είναι αναγκαίος. Και, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε πως η ανάπτυξη της Ιδιωτικής Ασφάλισης και ειδικότερα της Ασφάλισης Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης, είναι στοιχείο εκσυγχρονισμού.

Όταν το 1992, ξεκινούσα την καριέρα μου στον κλάδο των Ασφαλίσεων με μια διεθνή Ασφαλιστική Εταιρεία, στο πλαίσιο της εκπαίδευσής μου στη Γαλλία, θυμάμαι μου μιλούσαν για την Ασφάλιση Επαγγελματικής Αστικής Ευθύνης. Μου την εμφάνιζαν δε ως ένα ώριμο ασφαλιστικό προϊόν  χώρες - μέλη της Ευρώπης (τότε ΕΟΚ), το οποίο θα προωθείτο και στις νέες χώρες όπως η Ελλάδα. Ωστόσο, στη συνέχεια, η εξέλιξη ήταν διαφορετική. Η επί σειρά ετών προσπάθεια για την προώθηση της ασφάλισης αυτής και η όλη εμπειρία γύρω από σχετικά θέματα με οδήγησαν στο συμπέρασμα πως δεν είναι τυχαία η υστέρηση του θεσμού της Ιδιωτικής  Ασφάλισης στη χώρα μας. Χρειάζεται ενημέρωση ...
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ στο εξειδικευμένο θέμα της Ασφάλισης Επαγγελματικής Ευθύνης, ξεκινώντας από τα βασικά, γιατί από τη μέχρι τώρα εμπειρία φαίνεται πως η αγορά δεν τη γνωρίζει με επάρκεια ...

Αρκεί να γνωρίζει ...

Αφορμή για το παρόν κείμενο υπήρξε κάποιο άρθρο στον ηλεκτρονικό τύπο (http://goo.gl/7DF4EJ) το οποίο αναφέρεται στον τρόπο που οι τράπεζες ασφαλίζουν τα ακίνητα των οποίων την κατασκευή ή αγορά δανειοδοτούν, σε αντιδιαστολή με το ρόλο του ανεξάρτητου  επαγγελματία Ασφαλιστή.  μπορούμε να πούμε πως ο τελευταίος, εκ προοιμίου παρέχει πιο πλήρεις ασφαλιστικές υπηρεσίες από τον υπάλληλο της τράπεζας ο οποίος "πουλάει, εκ του ασφαλούς" και ασφάλειες. Ωστόσο, θα πρέπει να έχουμε κατά νου πως η ουσία όταν μιλάμε για Ασφάλιση, εντοπίζεται στην αξιοπιστία των παρεχόμενων υπηρεσιών σε συνδιασμό με τη θεμελιώδη αρχή την "Προστασία Καταναλωτή" που προβλέπει το εγχώριο δίκαιο το  οποίο ειναι πλήρως εναρμονισμένο με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Πρέπει να εφαρμοστεί ορθολογικά ο θεσμός της Ασφάλισης!
 

Αφορμή για το παρόν άρθρο είναι δημοσίευμα στην ηλεκτρονική εφημερίδα NEXTDEAL με τίτλο: "Απόφαση του Αρείου Πάγου: Γιατρός θα καταβάλλει 584,400 ευρώ για το θάνατο 32χρονης εγκύου".  Το αξιοσημείωτο γύρω από το θέμα στο οποίο αναφέρεται το δημοσίευμα, δεν είναι μόνο το λυπηρό ανθρώπινο δράμα και το ποσό της αποζημίωσης, στο βαθμό που θα καταβληθεί τελικά ή όχι από το ίδιο το γιατρό (αν έχει τη δυνατότητα) ή από κάποια ασφαλιστική εταιρεία αν ήταν σωστά ασφαλισμένος για την επαγγελματική ευθύνη του. Το αξιοσημείωτο και λύπηρό συνάμα είναι η όλη ψυχοφθόρος και ευρωβόρος διαδικασία που ακολουθήθηκε από το 2001 που συνέβηκε το κακό μέχρι την τελεσίδικη απόφαση του Αρείου Πάγου, που εκδόθηκε πρόσφατα!
Εκφράζεται η άποψη πως η ασφαλιστική κάλυψη της “ιατρικής αστικής ευθύνης” (Medical Malpractice) δεν αντιμετωπίζεται ορθολογικά στη χώρα μας, όπως σε όλες τις πολιτισμένες χώρες.

Καθοριστικής σημασίας η ανάδειξη της Αστικής Ευθύνης (*)

(*) Το κείμενο αποτελεί μέρος της Εισήγησης του κ. Γιώργου Κουτίνα στο «1^ο Πανελλήνιο Forum για το Δικηγορικό Επάγγελμα»,  στις 7 & 8 Νοεμβρίου 2014, στο Ζάππειο Μέγαρο, Αθήνα, με τίτλο: ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ & ΑΣΦΑΛΙΣΗ.
 

Για πολλούς και διάφορους λόγους, ,πολιτικούς, οικονομικούς ή/και κοινωνικούς, ο θεσμός της ιδιωτικής ασφάλισης δεν ευδοκίμησε στη χώρα μας, με αποτέλεσμα να παραμένει η Ελλάδα ουραγός μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το ποσοστό παραγόμενων ασφαλίστρων επί του ετήσιου ΑΕΠ παραμένει καθηλωμένο στο 2,3% με πρώτη τη Μεγάλη Βρετανία σε ποσοστό 12,9% και μέσο όρο της ΕΕ γύρω στο 8,5%). Ειδικότερα, η Ασφάλιση Αστικής Ευθύνης και πολύ περισσότερο ο κλάδος της Επαγγελματικής Ευθύνης, παραμένει πρακτικά άγνωστος, γεγονός το οποίο οφείλεται στην άγνοια / έλλειψη ενημέρωσης στα θέματα  Αστικής Ευθύνης τόσο από την πλευρά των Καταναλωτών (Φυσικά Πρόσωπα ή Επιχειρήσεις) όσο και από αυτή των παραγωγικών φορέων ή των φορέων παροχής υπηρεσιών.

(*) Το κείμενο αποτελεί μέρος της Εισήγησης του κ. Γιώργου Κουτίνα στο «1^ο Πανελλήνιο Forum για το Δικηγορικό Επάγγελμα»,  στις 7 & 8 Νοεμβρίου 2014, στο Ζάππειο Μέγαρο, Αθήνα, με τίτλο: ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ & ΑΣΦΑΛΙΣΗ.

Στην ενότητα «Επαγγελματική Ευθύνη Δικηγόρου» του Forum, το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία, ο κ. Γιώργος Κουτίνας ανέπτυξε διεξοδικά το όλο θέμα και αναφέρθηκε στην ανάγκη εφαρμογής και στη χώρα μας της Ασφάλισης Επαγγελματικής Ευθύνης Δικηγόρου, σύμφωνα με τα ισχύοντα ευρωπαϊκά πρότυπα και αρχές. Μολονότι ο ίδιος δεν είναι νομικός, ζήτησε από το ακροατήριο σχετική επιείκεια στις τυχόν υπερβάσεις, αναφερόμενος σε νομικές έννοιες. Ωστόσο, τα όσα επεσήμανε αφορούν διαπιστώσεις σε σχέση με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, με την ώριμη διεθνή ασφαλιστική εμπειρία και με τις σύγχρονες εξελίξεις πάνω στην Ασφάλιση Αστικής Ευθύνης. Ασφάλιση, που  εφαρμόζεται σε όλες τις προηγμένες χώρες εδώ και αρκετά χρόνια. Ανέφερε χαρακτηριστικά πως η Ασφάλιση Αστικής Ευθύνης που ενδιαφέρει ευρύτερα τον κλάδο των δικηγόρων, εφαρμόζεται στη διεθνή αγορά τουλάχιστον εδώ και 30 χρόνια αφού το 1992 όταν ο ίδιος ξεκινούσε την καριέρα του στον ασφαλιστικό κλάδο με κάποιο διεθνή ασφαλιστικό όμιλο της Γαλλίας, του παρουσίαζαν το θέμα ως ένα ώριμο ασφαλιστικό προϊόν που είχε δοκιμαστεί με νομολογίες και που η αγορά είχε αποδεχθεί στην πράξη.

Αναβαθμίζεται η αξιοπιστία της
 

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014, με τίτλο "Πιο αξιόπιστη η ιδιωτική ασφάλιση", (http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=454748)

Η Ασφάλιση είναι ένας διεθνοποιημένος και πλήρως απελευθερωμένος μηχανισμός παροχής υπηρεσιών, που δημιουργήθηκε από τον ίδιο τον άνθρωπο για τη διασφάλιση της υγείας του, των περιουσιακών στοιχείων και της επιχειρηματικής δραστηριότητάς του. Ωστόσο, στην Ελλάδα μια τέτοια παραδοχή δεν είναι προφανής. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα, η Ελλάδα, στο σύνολο ετήσιων παραγωγής  ασφαλίστρων επί του ΑΕΠ, βρίσκεται στην τελευταία θέση με ποσοστό 2,3%, με πρώτη τη Μ. Βρετανία με 12,9% και μέσο όρο στην ΕΕ γύρω στο 7,5%.  Στη βάση αυτή, είναι προφανές πως μόνο θετικές μπορεί να είναι οι προοπτικές ανάπτυξης της Ιδιωτικής Ασφάλισης. Βασικές αιτίες  για το χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης της εγχώριας ασφαλιστικής αγοράς: