Δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα nextdeal.gr, 02/09/2025.

Το παρόν άρθρο αποτελεί συνέχεια κείμενου (βλ. εδώ) στο οποίο κατέθεσα τον προβληματισμό μου σχετικά με την εφαρμογή του Νόμου 5116/2024 που καθιστά υποχρεωτική την ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών των περιουσιακών στοιχείων επιχειρήσεων με ετήσιο κύκλο εργασιών πάνω από 500,000€. Γεγονός το οποίο προσφέρει σοβαρό επιχειρηματικό αντικείμενο στην εγχώρια ασφαλιστική αγορά η οποία θα πρέπει να προσεγγίσει ορθολογικά το όλο θέμα και να προσφέρει ολοκληρωμένες και αξιόπιστες ασφαλιστικές υπηρεσίες που οι επιχειρήσεις έχουν ανάγκη.

 Υποχρεωτική ασφάλιση αλλά …

Οι ελληνικές επιχειρήσεις, σε ότι αφορά τα ασφαλιστέα κεφάλαια, εκτός από κάποιες λίγες μεγάλες που ακολουθούν δική τους πολιτική ασφάλισης, θεωρούνται μεσαίες, μικρομεσαίες και μικρές, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Αντικειμενικά, όλες θεωρούνται ασφαλίσιμες, ακόμη και αυτές που λόγω ιδιαιτερότητας του αντικειμένου τους απαιτούν κάποια ειδική αντιμετώπιση στην ανάλυση και ανάληψη του κινδύνου. Η δυνατότητα εξαίρεσης κάποιων επιχειρήσεων από την απαίτηση του νόμου για υποχρεωτική κάλυψη, εκφράζεται η άποψη πως αντανακλά σε κάποια σοβαρή αδυναμία  της εγχώριας αγοράς, Το γεγονός αυτό, όπως επισημάνθηκε στο προηγούμενο άρθρο μου, συνεπάγεται την ανάγκη υπερβάσεων και εισαγωγής ενός σύγχρονου συστήματος παροχής ασφαλιστικών υπηρεσιών το οποίο να είναι ικανό να ικανοποιεί με πληρότητα και αξιοπιστία στην απαίτηση του νόμου, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου με τα σημερινά δεδομένα, η τοπική ασφαλιστική αγορά αδυνατεί να ανταποκριθεί.

Επικαλούμενος την προσωπική εμπειρία μου ως Εξουσιοδοτημένος Ανταποκριτής των Lloyd’s στον κλάδο Αστικής Ευθύνης, θεωρώ πως το μοντέλο του Εξουσιοδοτημένου Διαχειριστή Ασφαλίσεων, διεθνώς γνωστού ως Managing General Agent (MGA), θα πρέπει να εμπεδωθεί και στον κλάδο Πυρός, ώστε να υπάρχει δυνατότητα ευέλικτης λύσης και σε ειδικές περιπτώσεις κινδύνων. Είναι βέβαιο πως παρόμοια εξέλιξη θα υποστηριχθεί από Ασφαλιστικούς Διαμεσολαβητές που αναζητούν ολοκληρωμένες και αξιόπιστες καλύψεις για τους πελάτες τους. Παράλληλα, θα δημιουργήσει ένα θετικό κλίμα ανταγωνισμού προς όφελος της ελληνικής αγοράς που έχει ανάγκη την Ασφάλιση για την ευρύτερη  ανάπτυξή της.

Ο ρόλος του Εξουσιοδοτημένου Διαχειριστή Ασφαλίσεων

Ο Διαχειριστής Ασφαλίσεων είναι ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει εξουσιοδοτηθεί από έναν ή περισσότερες ασφαλιστικούς φορείς (συνδικάτα των Lloyd’s ή διεθνείς ασφαλιστικές εταιρείες) να διαχειρίζεται κάποιες ασφαλιστικές  εργασίες για λογαριασμό τους. Δηλαδή, οι ασφαλιστικοί φορείς αναθέτουν τις απαραίτητες αρμοδιότητες σε ένα διαπιστευμένο Διαχειριστή Ασφαλίσεων, ο οποίος διαθέτοντας κατάλληλη διοικητική οργάνωση μπορεί να διαχειρίζεται πολύπλοκους ή σημαντικούς κινδύνους. Είναι προφανές, ίσως το πλέον σημαντικό, πως κατέχει εξειδικευμένες γνώσεις στην εκτίμηση κινδύνων και στη διαχείριση ζημιών.

Πρόκειται για ένα μοντέλο που έχει ιδιαίτερα αναπτυχθεί στην εξειδικευμένη ασφαλιστική αγορά των Lloyd’s του Λονδίνου και αναφέρεται με την επωνυμία  Managing General Agent (MGA).

Ο Διαχειριστής Ασφαλίσεων συνεργάζεται κατά βάση με Ασφαλιστικούς Διαμεσολαβητές παρέχοντάς τους τεχνική υποστήριξη, εξυπηρέτηση και φυσικά, ικανοποιητική προμήθεια. Επιπλέον, σε ειδικές περιπτώσεις και με κατάλληλες προϋποθέσεις, μπορεί να συνεργάζεται συνασφαλιστικά ή αντασφαλιστικά και με ασφαλιστικές εταιρείες.
 

Αρμοδιότητες του Εξουσιοδοτημένου Διαχειριστή Ασφαλίσεων

Ο χρήσιμος ρόλος ενός Διαχειριστή Ασφαλίσεων (MGA) δεν είναι γνωστός στον επιχειρηματικό κόσμο όπως επίσης και στους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές. Θεωρώντας πως αξίζει να γίνει κατανοητός, σημειώνονται παρακάτω οι αρμοδιότητές του:

1. Ανάληψη Κινδύνου (Underwriting)

Ο Διαχειριστής Ασφαλίσεων είναι εξουσιοδοτημένος να ενεργεί σαν να είναι η ίδια η ασφαλιστική εταιρεία. Στη βάση αυτή:

• Αξιολογεί κινδύνους που σχετίζονται με περιουσιακά στοιχεία και τη δραστηριότητα της προς ασφάλιση επιχείρησης.
• Ορίζει όρους και ασφάλιστρα.
• Αναλαμβάνει τον κίνδυνο και εκδίδει το ασφαλιστήριο.
• Διασφαλίζει την τήρηση των κανονισμών και νομικών απαιτήσεων συμμόρφωσης.

2. Διαχείριση Ασφαλιστηρίων (Policy Management)

Μετά την έκδοση του ασφαλιστηρίου, ο Διαχειριστής Ασφαλίσεων μπορεί:

• Να εκδίδει έγγραφα και πιστοποιητικά.
• Να χειρίζεται αλλαγές (τροποποιήσεις).
• Να διαχειρίζεται ανανεώσεις και ακυρώσεις.

3. Διαχείριση Αποζημιώσεων (Claims Management)

Ο Διαχειριστής Ασφαλίσεων έχει την εξουσιοδότηση να:

• Δέχεται δηλώσεις ζημιών.
• Ορίζει και εποπτεύει πραγματογνώμονες / εκτιμητές ζημιών.
• Εγκρίνει και επεξεργάζεται πληρωμές αποζημιώσεων (μέχρι κάποιο όριο).
• Διαπραγματεύεται διακανονισμούς για λογαριασμό της ασφαλιστικής.

4. Διαχείριση Κινδύνων & Πρόληψη Ζημιών (Prevention & Safety Management)

Σε συνεργασία με διαπιστευμένα Γραφεία Συμβούλων / Τεχνικών Πραγματογνωμόνων, ο Διαχειριστής Ασφαλίσεων μπορεί να εξετάζει και να παρέχει συμβουλές για τη μείωση κινδύνων με:

• Επιθεωρήσεις πυρασφάλειας.
• Ανάλυση κινδύνου πλημμύρας.
• Προτάσεις αναβάθμισης συστημάτων ασφαλείας.

5. Πρόσθετες υπηρεσίες

Ο Διαχειριστής Ασφαλίσεων πέρα από την ασφάλιση περιουσιακών στοιχείων επιχείρησης μπορεί να μεριμνά και για τις παρακάτω μορφές ασφάλισης,  ουσιαστικές και χρήσιμες για κάθε επιχείρηση:

• Ασφάλιση Γενικής Αστικής Ευθύνης (κάλυψη ζημιών που προκαλούνται σε τρίτους από τη λειτουργία της επιχείρησης).
• Ασφάλιση Εργοδοτικής Ευθύνης (κάλυψη αστικής ευθύνης εργοδότη για σωματικές βλάβες ή θάνατο εργαζομένου κατά τη διάρκεια ή λόγω της εργασιακής του απασχόλησης).

Είναι βέβαιο πως το μοντέλο του Διαχειριστή Ασφαλίσεων, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, αξίζει να ευδοκιμήσει και να υποστηριχθεί. Αυτό, γιατί μπορεί όχι μόνο  να καλύψει κάποιες αδυναμίες στον κλάδο της ασφάλισης περιουσίας αλλά και να συμβάλλει θετικά στην ευρύτερη πρόοδο της εγχώριας ασφαλιστικής αγοράς.