ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ _ Ανοιχτή Επιστολή
Κλάδος με μεγάλες προοπτικές που πρέπει να αναδειχθεί στην πράξη
Λέγεται πως υπάρχουν πάντα κάποιοι άνθρωποι, αιθεροβάμονες / ρομαντικοί, που ματαιοπονούν πιστεύοντας πως μπορούν να αλλάξουν το σύστημα. Όμως, υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, που λένε πως, το σύστημα αλλάζει και χάρη σε αυτούς!
Στα τελευταία 30 χρόνια ομολογώ πως κατέβαλα μεγάλες προσπάθειες για να συμβάλλω στον εκσυγχρονισμό του συστήματος παραγωγής τεχνικών έργων με ορθολογική αξιοποίηση του θεσμού της Ασφάλισης, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή πρακτική. Έχοντας ολοκληρώσει ένα ευρύ επαγγελματικό κύκλο από την πλευρά μου, έγραψα την παρακάτω Ανοιχτή Επιστολή την οποία διαβίβασα στους βασικούς Φορείς που σχετίζονται με το θέμα, ευελπιστώντας πως θα υπάρξουν θετικές εξελίξεις.
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Θέμα: Συστηματική άγνοια και αδράνεια απέναντι στην ορθολογική ασφάλιση τεχνικών έργων στη χώρα μας – Ώρα για υπερβάσεις
Απευθύνομαι προς:
- Την Πολιτεία (Αρμόδιες Υπηρεσίες & Αναθέτουσες Αρχές Δημοσίων Έργων)
- Τους Μελετητές - Συμβούλους Μηχανικούς, μέλη του Συνδέσμου Ελληνικών Γραφείων Μελετών (ΣΕΓΜ)
- Τις Ασφαλιστικές Εταιρείες της Ελλάδος
Απευθύνομαι σε εσάς όχι ως κάποιος που διεκδικεί επαγγελματική καταξίωση ή υλικό όφελος. Η πάνω από 40 χρόνια διαδρομή μου στον χώρο των Ασφαλίσεων Τεχνικών Έργων και η επαγγελματική μου ωριμότητα, παρέχουν την άνεση να μιλώ αντικειμενικά και έξω από σκοπιμότητες.
Καταβάλλοντας συστηματική προσπάθεια για την αφύπνιση της αγοράς, πρακτικά μόνος, απευθύνομαι με βαθιά απογοήτευση αλλά και με την επιμονή που μου επιβάλλει η συνείδησή μου ως Μηχανικού και Εμπειρογνώμονα Ασφαλίσεων, με εξειδικευμένη τεχνογνωσία και εμπειρία από τη διεθνή ασφαλιστική αγορά.
Επί δεκαετίες γινόμαστε μάρτυρες μιας θεσμικής και επαγγελματικής παθογένειας στο σύστημα ασφαλιστικής κάλυψης κινδύνων τεχνικών έργων στη χώρα μας:
- Πλήρης άγνοια της Πολιτείας και των Συντελεστών των Έργων: Οι αρμόδιες Υπηρεσίες που δημοπρατούν δημόσιες υποδομές καθώς και οι φορείς υλοποίησής τους (Μελετητές - Σύμβουλοι και Εργολάβοι Κατασκευαστές), αντιμετωπίζουν την Ασφάλιση ως ένα απλό έγγραφο, μια «γραφειοκρατική υποχρέωση» χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Πέρα από την τυπική Ασφάλιση Κατασκευής Έργου, αγνοείται παντελώς ο αντικειμενικός καταλυτικός ρόλος της Ασφάλισης Επαγγελματικής Ευθύνης που καλύπτει οικονομικές συνέπειες από λάθη ή παραλείψεις στα πλαίσια μελέτης, επίβλεψης και διοίκησης έργου. Διεθνώς καταξιωμένο ως μοναδικό εργαλείο προστασίας του δημόσιου συμφέροντος, της ποιότητας των έργων και της βιωσιμότητας των ιδίων των παραγωγικών φορέων.
- Αδράνεια και έλλειψη πρωτοβουλίας από την Ασφαλιστική Αγορά: Την ίδια στιγμή, η εγχώρια ασφαλιστική αγορά δείχνει να μην γνωρίζει σε βάθος το αντικείμενο της Επαγγελματικής Ευθύνης Μελετητών – Συμβούλων Μηχανικών και δεν αναλαμβάνει τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για την προώθησή του. Αντί να ηγηθεί των εξελίξεων, παραμένει θεατής.
Αποτέλεσμα αυτής της διπλής άγνοιας είναι η διαρκής διστακτικότητα και η κωλυσιεργία στον εκσυγχρονισμό του συστήματος παραγωγής τεχνικών έργων στη χώρα μας. Το Προεδρικό Διάταγμα 71/2019 , που προβλέπει την υποχρεωτική ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης στα δημόσια έργα, παραμένει ουσιαστικά «στα χαρτιά», την ώρα που δημοσιεύματα (πρόσφατη εγκύκλιος της ΕΑΔΗΣΥ), επιβεβαιώνουν το θεσμικό κενό και τη σύγχυση που επικρατεί στις διαγωνιστικές διαδικασίες των έργων.
Στη διεθνή πρακτική, κανένα έργο δεν ξεκινά και κανένας μηχανικός δεν αναλαμβάνει ευθύνη χωρίς την κατάλληλη ασφαλιστική κάλυψη.
Στην Ελλάδα, επιμένουμε να λειτουργούμε με το ζειν / επιχειρείν ριψοκινδυνεύοντας (vivere pericolosamente). Αυτό, μέχρι να συμβεί κάποια σημαντική αστοχία κατασκευής, κάποιο μοιραίο ατύχημα ή σοβαρή ζημία σε Τρίτους με αποτέλεσμα να έχουμε εμπλοκή σε πολυετείς, ψυχοφθόρες και κοστοβόρες δικαστικές διαμάχες, πέρα από τις χρονικές καθυστερήσεις ή υπερβάσεις κόστους στο εκάστοτε έργο.
Η Πολιτεία οφείλει να επιβάλει την πληρότητα των ασφαλιστικών καλύψεων και την άμεση ενεργοποίηση του Π.Δ. 71/2019.
Η ασφαλιστική αγορά οφείλει να αναπτύξει τα κατάλληλα προϊόντα και τεχνογνωσία.
Ο τεχνικός κόσμος οφείλει να αντιληφθεί ότι η ασφάλεια επαγγελματικής ευθύνης δεν είναι κόστος αλλά είναι η μέγιστη εγγύηση αξιοπιστίας και ανθεκτικότητας με την κατάλληλη αξιοποίηση του θεσμούς της Ασφάλισης.
Οι καιροί απαιτούν υπερβάσεις για τον αναγκαίο εκσυγχρονισμό του συστήματος διαχείρισης κινδύνων στα πλαίσια παραγωγής τεχνικών έργων στη χώρα μας. Ας τις κάνουμε πριν κάποια μελλοντική αστοχία μας υπενθυμίσει το τίμημα της αδράνειας.
